b7688abc 6a62 4a84 9008 3a4a5c9c6240Dikke huisjesslak
Ook jij, beklim de Fuji
Maar langzaam, langzaam.

Volgens de achttiende-eeuwse Japanse dichter Kobayashi Issa is alles mogelijk, als je er maar de tijd voor neemt. Zelfs een slak kan de berg Fuji - de hoogste berg van Japan - beklimmen.

Misschien (her)kennen sommigen van jullie deze Haiku (Japanse dichtvorm) nog uit een van onze nieuwsbrieven uit 2013. In dat jaar vertrokken Remy en ik voor zeven weken naar Japan nadat we elkaar stiekem het ja-woord hadden gegeven. Binnenkort gaan we weer naar Japan en nee, dit keer geen verrassingen. We gaan niet emigreren, niet scheiden en er komt ook geen kind. Om maar iets te noemen. (Remy twijfelt nu of hij dat laatste wel wil vertalen). Wèl gaan we dit keer maar liefst acht weken weg. En niet alleen naar Japan, maar ook naar Zuid-Korea.

Zuid-Korea schijnt een echt fietsland te zijn. Er ligt zelfs het langste fietspad ter wereld: The four rivers trail. Dit pad gaat van Seoul in de noordwesthoek langs vier rivieren naar Busan in de zuidoosthoek en is aangelegd door een Zuid-Koreaans waterbedrijf, K-water om de gebieden langs de rivieren veiliger te maken tegen overstromingen.
De totale afstand van dit fietspad is 630 kilometer.
Omdat we meer van Zuid-Korea willen zien dan alleen de betreffende vier rivieren, zullen we maar een deel van dit pad fietsen. We willen ook een deel van een fietsroute langs de oostkust fietsen, Min Jin bezoeken (ik ken haar via mijn werk) en misschien maken we een uitstapje naar het eiland Jeju, ten zuiden van Zuid-Korea.
Na drie à vier weken steken we met de ferry vanuit Busan over naar Fukuoka op het eiland Kuyshu in Japan. We blijven zo’n beetje in het zuiden van Japan en de laatste week zullen we doorbrengen met vrienden in de omgeving van Osaka en Nara om vanaf Osaka weer terug te vliegen huis.
Op de kaart zie je de voorgenomen route.

Toen we de vorige keer naar Japan gingen, hadden we geen route voorbereid. Het enige wat we wisten was dat we er voor moesten zorgen op tijd in Tokyo aan te komen voor de terugreis. En we hadden een paar plekken genoteerd waar we langs wilden. Ter plekke besloten we links, rechts of rechtdoor te gaan. Soms de GPS raadplegend om te controleren of de weg niet doodliep.
Het niet plannen gaf ons een prettig en vrij gevoel, maar we hoorden onderweg ook: ‘maar hebben jullie dat niet gezien / zijn jullie daar niet geweest? Je was zo dichtbij!’. En dat was in sommige gevallen best jammer. Remy zou het liefst toch weer op de bonnefooi gaan, maar ik wilde graag van te voren de route voorbeiden en daarin zoveel mogelijk ‘highlights’ verwerken. We hebben nu een compromis gesloten en dat heeft geresulteerd in het volgende: ik was het afgelopen jaar regelmatig aan het dwalen door de Lonely Planets van Japan en Zuid-Korea, struinde uren door straten en wegen van Google Streetview en reisde over de digitale paden van judise.nl, een online gps-editor waar je je eigen route in kan maken. En zie hier het resultaat daarvan. Remy heeft zich er helemaal niet mee bemoeid en laat zich straks verrassen.
Allebei blij.
Overigens heeft Remy zich verdiept in de Japanse taal en het Japanse schrift. Ik zou me eigenlijk verdiepen in het Zuid-Koreaans, maar ja… ik was dus met andere dingen bezig (ik heb nog een week, zegt Remy). Zo hadden we elk onze eigen voorpret.
Volgens de hedendaags filosoof Alain de Botton is voorpret nog beter dan pret tijdens de reis omdat die zich richt op de perfecte elementen. Voorpret is namelijk niet gebaseerd op je reis zelf, maar op een geïdealiseerde versie daarvan. Je kijkt uit naar een mooi uitzichtpunt, een schitterende waterval of ander natuurschoon; niet naar het afzien, de tegenwind, de regenbui. “Het licht van voorpret schijnt op de roos, niet op haar stekelige takken”. Als ik dan mijn eigen filosofie er op los laat, zou ik kunnen zeggen dat je dan een dag voor vertrek de reis wel kan cancelen: doel bereikt, zonder afzien! Maar goed, ik ben geen filosoof. Hooguit een velosoof die op dit moment de pen teveel laat afdwalen.
Hoe dan ook: we vertrekken zondag 1 september met het vliegtuig naar Seoul en hopen zaterdag 26 oktober gezond en wel weer op Schiphol te landen.

Frank Renssen heeft voor ons dit prachtige gedicht geschreven:

Waar werd oprechter trouw bedreven
Dan tussen twee wielen,
Die gezamenlijk streven
Naar moedig medeleven met twee zielen.
Pedaalridders ten voeten uit
Regen en wind trotserend,
Over bochtige, tochtige paden
Langs afgronden scherend.
Zit in het bloed
Jarenlang voorgoed,
Knarse knieën,
Knoestige knuisten,
Dappere dijen
Over grind en keien.
Bonnie’s buitengebied
Met bergen in’t verschiet.
Pontificaal oversteken
Naar ruige ruwe streken
Het is de zen van het zien
Ook in Nippon misschien?

Annyeonghi / Sayonara / Tot ziens!

Remy en Gea


P.s. Op mijn Instagram account plaats ik regelmatig foto's en kleine berichtjes. Ook als je geen account hebt, kun je ze wel bekijken en er makkelijk doorheen navigeren. De pop-up die verschijnt met de vraag in te loggen, kun je wegklikken.
Klik op een foto om het bijbehorende bericht te lezen. Met de pijltjes buiten het bericht, ga je naar het vorige/volgende bericht. Sommige berichten hebben meerdere foto's. In dat geval verschijnt er een pijltje ìn de foto.