e7657610 0b2e 44a5 bb5c 51b963ae5c24''Remy kijk, dit is een mooi kampeerplekje!''
''Uh, Gea, ik denk dat je je gevoel voor realiteit kwijt bent''
''Nou, dat is maar goed ook, anders vinden we nooit iets!''.
Het is bijna donker, het regent en we zijn teveergeefs naar een geschikt wildkampeerplekje aan het zoeken. Je wil niet weten hoeveel prachtige kampeerplekken ik op zo'n moment dan zie!
Deze lijkt me echt ideaal: onder een ruim afdak vlak onder het raam van de receptie een camping. Nou kan ik me voorstellen dat jullie Remy helemaal gelijk geven. Echter... de camping lijkt helemaal verlaten.
Het is een ideale plek: droog, uit het zicht en pal aan het strand met de ruisende branding als achtergrondmuziek.
Remy vind het maar zo zo, maar stemt toch in en we zetten onze tent op.
We zijn net goed en wel gesetteld als er plotseling een auto aankomt en pal naast onze tent stopt. Slik.

''Nou, dat was het dan. We kunnen ons boeltje wel inpakken'', zegt Remy nuchter.
''Laten we afwachten''. Ik moet er niet aan denken alles weer in te pakken en in het donker èn in de regen verder te moeten fietsen. Door het gazen raam zien we twee mannen die vertwijfeld blijven staan. ''Annyeong haseyo'', groeten we, maar de mannen zeggen niets terug, steken een sigaret op en gaan de receptie binnen.
Opgelucht zeg ik tegen Remy dat we geluk hebben en dat ze ons waarschijnlijk met rust zullen laten. Dat was te vroeg gejuicht.
Een van de mannen komt naar buiten en roept ons. Hij gebaart dat we weg moeten. ''Echt niet'', mompel ik en Remy stapt naar buiten. De man gebaart nogmaals dat we weg moeten en Remy zegt doodleuk dat we dan maar moeten gaan.
Hoh, wacht even. Niks d'r van. Ik weet niet hoe snel ik ook uit de tent moet komen en kijk de man smekend aan. ''Please'', zeg ik met een smeekgebaar, ''one night'' en ik maak maak vervolgens een slaapgebaar en geef met mijn wijsvinger het getal één aan. ''Please'', zeg ik nog een keer smekend. De mannen kijken elkaar aan, zeggen wat tegen elkaar en knikken dan vriendelijk en maken een gebaar van 'ga maar gauw de tent in'.
Nou, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Ik weet niet hoe snel de tent weer in moet, voordat ze zich weer bedenken.
Als we weer binnen zijn, geeft Remy me een zoen. ''Mafkees'', zegt hij en we duiken opgelucht de slaapzak in.
Na ruim een half uur vertrekken de mannen en kunnen dan pas echt rustig slapen.
cb2e462e c3b4 48f2 8aa2 b8ce5e636f55Rond zessen 's morgens hoor ik stemmen en kijk naar buiten. Even slaat de schrik me om het hart: op ongeveer drie meter van onze tent lopen 3 soldaten. Ze dragen lange groene regenjassen en geweren op hun rug. Ze schenken geen aandacht aan ons, maar het komt toch dreigend op me over. Zoals wel meer hier dreigend overkomt.
Of eigenlijk is dreigend niet het goede woord, maar ik voel me in geval ongemakkelijk.

Dat gevoel was het sterkst toen we maandag de Demilitaire Zone (DMZ) bezochten.
We gingen met de taxi en zowel de taxichauffeur als wij moesten een formulier invullen zodat ze kunnen controleren dat we terug komen.
We reden de DMZ in naar de observatietoren. Vanaf daar konden we Noord-Korea zien (zie foto). We realiseren ons waar we staan: officieel zijn het zuiden en het noorden in oorlog, maar sinds 1953 is wapenstilstand van kracht. Anderzijds is de DMZ een grote toeristische trekpleister. Iets wat me tegen staat, maar waar wij nu ook aan meedoen. Het is fascinerend, bevreemdend, bijzonder, ongemakkelijk en dreigend tegelijk.
Op één van de foto's hieronder zie je dat Remy niet door heeft te worden gefilmd door de Koreaanse televisie. En zij hebben niet door dat ik daar een foto van maak...
Vervolgens gaan we naar een tentoonstellingshal waar we de verschrikkingen van de Koreaanse oorlog aanschouwen. Ik heb er al snel genoeg van. 
Het lastige met tentoonstellingen van oorlogen en (natuurrampen) vind ik, is dat ze te pijnlijk zijn om naar te kijken, maar we moeten van de geschiedenis leren en ''opdat wij niet vergeten''. Daarom is het goed dat ze er zijn. 
Deze oorlog is nog gaande. Zouden Noord en Zuid ooit vrede sluiten? Of één worden?

c4ba554d 9436 4871 bb34 d85f02a56c03  72d3c656 8f19 4603 b622 c6a3b84ed939 534fe671 7a74 47cd a9dc 431a2b637071

Als we verder zuidwaarts fietsen, zien we langs de hele oostkust stille getuigen van deze oorlog: op heel veel plaatsen hoge hekken met rollen prikkeldraad, veel (en soms bemande) wachttorens, bunkers, camera's en patrouillerende soldaten.
Het fietsen langs de oostkust van Zuid-Korea is dus heel bezonder, maar gelukkig ook zeer afwisselend, want behalve bovenstaande aspecten, zien we ook prachtige natuur (rotsformaties, pijnboombossen), cultuur (tempels, pavilioenen) en fietsen we door levendige vissersplaatsjes. Het valt ons op dat de vele vis die verkocht wordt òf nog leeft òf gedroogd is. Soms fietsen we lange stukken helemaal vlak, maar er valt ook genoeg te klimmen over de steile heuvels. Maar wel helemaal gemarkeerd als fietsroute en vrijwel geheel over fietsstroken en fietspaden.

En dan komt er het bizarre moment dat alle wildkampeerplekjes bezet zijn: Korea heeft vakantie vanwege het oogstfeest. En wat doen Koreanen dan? Kamperen! Langs de oostkust staat het vol caravans en tenten. Elk geschikt plekje wordt benut. Behalve een paar vierkante meter in een verlaten douchehok; en daar konden wij mooi staan. Creatief wildkamperen heet dat!
We zien trouwens nu ook recreatieve fietsers. Blijkbaar zijn Koreanen mooi-weer-fietsers. Ja, het is eindelijk, sinds vrijdag, mooi weer!

Tot zover, wij fietsen weer verder. Landinwaarts, de bergen in...

  991f5cdf dcab 4254 86a4 64a3111abbbf eafc8e8a 9495 44b2 83f4 5807b03c49a9 4a2e9ff3 c5e9 4f38 817f 0d3fcd87d15a 5ca89a74 019a 4de2 952a 94b12ec20df5  a1200aef 9020 4e6f be4f 6bea634d8852 d3060460 4c2d 4c6c bdac 2ef37847f219 d029b8f0 5415 4271 8c66 177d0b4c1214 e907c8f5 5789 4144 a627 20966c823dbb

P.s. Op mijn Instagram account plaats ik regelmatig foto's en kleine berichtjes. Ook als je geen account hebt, kun je ze wel bekijken en er makkelijk doorheen navigeren. De pop-up die verschijnt met de vraag in te loggen, kun je wegklikken.
Klik op een foto om het bijbehorende bericht te lezen. Met de pijltjes buiten het bericht, ga je naar het vorige/volgende bericht. Sommige berichten hebben meerdere foto's. In dat geval verschijnt er een pijltje ìn de foto.