af8e62fa 7f56 4c80 8c0b 88561e03c359We fietsen inmiddels de Four Rivers Trail. Deze route loopt van Seoul zuidwaarts naar Busan langs vier rivieren.
We hebben hier de eerste dag vanuit Seoul een stukje van gefietst, maar zijn er al snel vanaf geweken om eerst naar de oostkust te fietsen.
Het klinkt fantastisch: 's werelds langste fietspad (630 km) met onderweg genoeg picknickgelegenheden, toiletten en een mooi strak fietspad.
Echter…

Nou hebben we al van veel fietsers gehoord dat het best een beetje saai is. Het is een netjes aangelegd fietspad dwars door een gecultiveerd landsschap. Veel vlakke en saaie stukken. 
Het advies wat we meermaals kregen: wijk er van af. Dan ontdek je ‘rural’ Zuid-Korea en dat is veel interessanter. Dan is het altijd de vraag: moet je dat advies volgen of het zelf ervaren om te ontdekken dat het misschien best heel mooi en de moeite waard is. Of dat men gelijk had.
Voor een groot deel hebben we het advies opgevolgd, maar onze laatste paar honderd kilometer in Zuid-Korea fietsen we over dit fietspad waar we zojuist op terecht zijn gekomen. Vooralsnog bevalt het prima, maar we hebben nog maar een klein stukje gehad. We fietsten nu langs de Nakdonggang (gang = rivier).

Dat landelijke Zuid-Korea hebben we inmiddels lang en breed ervaren toen we vanaf de kust landinwaarts gingen. Langs de kust was het behoorlijk toeristisch, maar daar is in het binnenland amper sprake van. Waren we aan de oostkust zelf al een toeristische atractie voor de Koreanen, in het binnenland al helemaal. Dikwijls werden we vol verbijstering aangestaard en de 'oeh's' en 'aah's' waren niet van de lucht. Er werd gezwaaid, getoeterd en zelfs langzaam naast ons gereden om ons te fotograferen of aan te moedigen. We kregen fruit, repen, flesjes water of blikjes drinken.
Een ander verschil met de oostkust: opeens waren er amper voorzieningen. Waar we voorheen over de convenience stores, koffie-bars en toiletten struikelden, moesten we nu eten inslaan en koffie ontberen.
Toch hebben we weer prachtige wildkampeerplekjes gevonden en waren de bergen lang niet zo hoog als in het noorden.
We fietsten door de IJsvallei: door de speciale geologische omstandigheden in die vallei kan er in de zomer ijsvorming onstaan. In een grot konden we onze bidons met ijskoud water vullen.
En we fietsten door een fruitteeltgebied met voornamelijk appelboomgaarden. De appels, die elders vreselijk duur zijn, waren hier opeens betaalbaar (èn enorm groot).
We hebben het Hanou Folk Village bezocht, een soort openlucht museum wat nog deels bewoond wordt.

Bovenstaande schreef ik gisteravond. Inmiddels hebben we er inderdaad een behoorlijk saaie dag opzitten. Vanmorgen begon veelbelovend met wat (zeer steile) klimmetjes en mooie uitzichten. Daarna was het vlak en saai. Hele einden zonder beschutting (het is al dagenlang boven de 30ºC) en niets anders dan rivier en fietspad.
Uit verveling begon ik te zingen en even later zongen we tweestemmig My Bonnie is over the ocean...

Dit is onze laatste week in Zuid-Korea. Donderdag gaan we nog met de trein naar Daejeon, op bezoek bij Min Jin. De fietsen en onze bagage laten we ergens achter. Hoe we dat gaan doen, vertellen we de volgende keer...

Tot later!
Annyeonghi!
Remy & Gea

2ac1d0ec 4a76 43fb 9f92 02fd45bd868c98faca9f 5516 41dc aade 1da76628a696af8e62fa 7f56 4c80 8c0b 88561e03c359be735545 70b7 45fa b639 78f87788c955f3254634 9cbf 4266 be25 1daaaf2239571efc71de 6906 4d64 b639 0fd2acc3cdf41fcc9494 5b68 488d 938d 761719e3e49c1d168e28 71dd 4fb4 bc77 1f6141c81268

P.s. Op mijn Instagram account plaats ik regelmatig foto's en kleine berichtjes. Ook als je geen account hebt, kun je ze wel bekijken en er makkelijk doorheen navigeren. De pop-up die verschijnt met de vraag in te loggen, kun je wegklikken.
Klik op een foto om het bijbehorende bericht te lezen. Met de pijltjes buiten het bericht, ga je naar het vorige/volgende bericht. Sommige berichten hebben meerdere foto's. In dat geval verschijnt er een pijltje ìn de foto.