Cheongsong Natural Recreation ForestWe fietsen inmiddels de Four Rivers Trail. Deze route loopt van Seoul zuidwaarts naar Busan langs vier rivieren.
We hebben hier de eerste dag vanuit Seoul een stukje van gefietst, maar zijn er al snel vanaf geweken om eerst naar de oostkust te fietsen.
Het klinkt fantastisch: 's werelds langste fietspad (630 km) met onderweg genoeg picknickgelegenheden, toiletten en een mooi strak fietspad.
Echter…

Nou hebben we al van veel fietsers gehoord dat het best een beetje saai is. Het is een netjes aangelegd fietspad dwars door een gecultiveerd landschap. Veel vlakke en saaie stukken. Het advies wat we meermaals kregen: wijk er van af. Dan ontdek je ‘rural’ Zuid-Korea en dat is veel interessanter. Dan is het altijd de vraag: moet je dat advies volgen of het zelf ervaren om te ontdekken dat het misschien best heel mooi en de moeite waard is. Of dat men gelijk had.
Voor een groot deel hebben we het advies opgevolgd, maar onze laatste paar honderd kilometer in Zuid-Korea fietsen we over dit fietspad waar we zojuist op terecht zijn gekomen. Vooralsnog bevalt het prima, maar we hebben nog maar een klein stukje gehad. We fietsten nu langs de Nakdonggang (gang = rivier).

Dat landelijke Zuid-Korea hebben we inmiddels lang en breed ervaren toen we vanaf de kust landinwaarts gingen. Langs de kust was het behoorlijk toeristisch, maar daar is in het binnenland amper sprake van. Waren we aan de oostkust zelf al een toeristische atractie voor de Koreanen, in het binnenland al helemaal. Dikwijls werden we vol verbijstering aangestaard en de 'oeh's' en 'aah's' waren niet van de lucht. Er werd gezwaaid, getoeterd en zelfs langzaam naast ons gereden om ons te fotograferen of aan te moedigen. We kregen fruit, repen, flesjes water of blikjes drinken.
Een ander verschil met de oostkust: opeens waren er amper voorzieningen. Waar we voorheen over de convenience stores, koffie-bars en toiletten struikelden, moesten we nu eten inslaan en koffie ontberen.
Toch hebben we weer prachtige wildkampeerplekjes gevonden en waren de bergen lang niet zo hoog als in het noorden.
We fietsten door de IJsvallei: door de speciale geologische omstandigheden in die vallei kan er in de zomer ijsvorming onstaan. In een grot konden we onze bidons met ijskoud water vullen.

De Cheongsong Ice Valley:

Cheongsong Ice ValleyCheongsong Ice ValleyCheongsong Ice ValleyCheongsong Ice Valley

En we fietsten door een fruitteeltgebied met voornamelijk appelboomgaarden. De appels, die elders vreselijk duur zijn, waren hier opeens betaalbaar (èn enorm groot).
We hebben het Hahou Folk Village bezocht, een soort openlucht museum wat nog deels bewoond wordt.

Het Hahou Folk Village bij Andong:

Het Hahou Folk Village bij AndongHet Hahou Folk Village bij AndongHet Hahou Folk Village bij AndongHet Hahou Folk Village bij Andong

Bovenstaande schreef ik gisteravond. Inmiddels hebben we er inderdaad een behoorlijk saaie dag opzitten. Vanmorgen begon veelbelovend met wat (zeer steile) klimmetjes en mooie uitzichten. Daarna was het vlak en saai. Hele einden zonder beschutting (het is al dagenlang boven de 30ºC) en niets anders dan rivier en fietspad.
Uit verveling begon ik te zingen en even later zongen we tweestemmig My Bonnie is over the ocean...

Dit is onze laatste week in Zuid-Korea. Donderdag gaan we nog met de trein naar Daejeon, op bezoek bij Min Jin. De fietsen en onze bagage laten we ergens achter. Hoe we dat gaan doen, vertellen we de volgende keer...

Tot later!
Annyeonghi!
Remy & Gea


 Appelteelt in de provincie Gyeongsangbuk-doBushokje met gymtoestel20190915 11142520190915 16112720190916 182254Fietsroute langs de Nakdonggang20190917 085914Tempelcomplex in Sangju