AnemonenNa drie weken fietsen in Zuid-Korea staan we op het punt de ferry te nemen naar Japan.
We moeten alleen nog even wachten. De tropische storm Tapah bleek een serieuze typhoon en heeft ervoor gezorgd dat de ferry niet uitvaart en wij ons verschanst hebben in een aftands guesthouse in Busan. We hebben genoeg eten ingeslagen voor het hele weekend en zullen ons vermaken met lezen, schrijven en Netflixen...
Klinkt allemaal spannend, maar het enige spannende tot nu was dat ik met mijn blote voeten in glas ben gestapt. Dokter Remy kon eindelijk zijn BHV-certificaat op mij toepassen...

In ieder geval heb ik nu even tijd en rust om jullie te vertellen hoe wij Zuid-Korea hebben ervaren. Tot nu toe schreef ik weinig over wat wij van Zuid-Korea vonden, maar dat had een oorzaak: aanvankelijk wist ik het niet. In de eerste week vroeg ik Remy wat hij tot dan toe van Zuid-Korea vond en dat was: geweldig. Vergelijkbaar met Japan.
En dat vond ik juist niet. Als je al eens in Japan hebt gefietst is het onvermijdelijk beide landen te vergelijken. Ik miste iets, maar kon er niet de vinger op leggen wat dat precies was. Na drie weken denk ik het antwoord te hebben: Zuid-Korea en de Zuid-Koreanen staan veel dichter bij onze westerse cultuur dan Japan en de Japanners. Je komt veel minder verrassingen tegen. Waar in Japan zeer oude traditionele gebruiken hand in hand samen gaan met de moderne technologie, zie je in Zuid-Korea vooral een duidelijke scheiding daartussen. De stad is modern, het platteland traditioneel; en dan in de zin van ouderwets. We zien geen rituelen of traditionele klederdracht.
Hoewel er genoeg is om ons over te verbazen en verwonderen, viel het ons op dat de Zuid-Koreanen veel losser, spontaner en chaotischer zijn dan de Japanners. Waar Japanners diep voor je buigen, knikt de Koreaan. Weliswaar een Knik met een hoofdletter (geen bescheiden Nederlands hoofdknikje), maar het is geen buiging. Waar Japanners in functie - uit beleefdheid - altijd glimlachen en vriendelijk buigen, kan de Koreaan in functie soms nors en zakelijk overkomen. De ontmoetingen onderweg waren heel wisselend. Sommigen keuren je geen blik waardig, maar anderen lachen, zwaaien en roepen bemoedigingen toe. Maar over het algemeen zijn de Koreanen vriendelijk, goedlachs en gul. We zijn overladen met (eetbare) cadeautjes!

Een aantal Koreaardigheidjes. Oftewel, aardigheidjes en eigenaardigheidjes die ons opvielen in Zuid-Korea:

  • Anemonen!! Wat een bloemenpracht. Hele bermen of veldjes vol met mijn lievelingsbloemen.
  • Er zijn hier geen gevaarlijk dieren, maar we zagen veel (kleine) slangen, ratten, kevers, spinnen, sprinkhanen, krekels, cicaden, kevers, libellen en vuurvliegjes... De insecten lijken net allemaal een paar maten groter dan die in Nederland. Ook is er een grote groene spin die een prachtig 3D web maakt. De draden voelen zo sterk dat ik bang ben dat we het niet overleven als ze een draad zouden spannen over een fietspad op halshoogte...
  • Vergelijkbaar met Japan: het is hier erg veilig! Wij kunnen ons bijna niet voorstellen dat hier nooit iets gestolen wordt. Auto’ s laat men hier rustig voor langere tijd stationair draaien. Bijvoorbeeld bij de supermarkt. Men parkeert de auto, laat de motor draaien, sleutel in het contact zitten en doet boodschappen.
  • Bijna alle racefietsers en mountainbikers dragen een speciale masker, lijkend op een bivakmuts zonder bovenkant, maar met de mond ook afgesloten. Ik vond het er in het begin bedreigend uitzien, maar het went. Ze zijn speciaal gemaakt om er nog prettig door de kunnen ademhalen en ze hebben als doel je te beschermen tegen de zon en tegen insecten.
  • Er zijn veel, echt heel veel, plekken waar fitnesstoestellen staan. Soms zo in de berm, maar vaak op picknickplekjes. Zowel in de stad als op het platteland.
  • Alle plaatsnamen op borden worden ook in het Romaanse schrift aangegeven. En erg prettig: veel opschriften staan in het Engels (push, pull, open, closed, exit, entrance, toilet, stop, enz.).
  • Aziaten hebben vaak moeite met de uitspraak - of beter het verschil in uitspraak - van de R en de L. Wij hebben het idee dat Koreanen dat ook hebben met de P en de F. (Koffie wordt Koppie). Sowieso wordt hier amper Engels gesproken en zeker niet op het platteland. En ondanks al die Engelse woorden, wordt onze uitspraak vaak niet of nauwelijks begrepen. Het duurt soms even voordat men snapt dat ik om een toilet vraag: “Toilet?”
    “??”
    “Tojlet..”
    “??”
    “Twaalet!”
    “Ah, tojlet”.

Slangen in Zuid-KoreaMeloenMasker voor fietsersKrekelsAnemonenGymtoestellenDe Shaman spinMakgeollii (Koreaanse rijstwijn)20190920 125106

Fietsen en kamperen in Zuid-Korea

Hier wil ik later nog een uitgebreid artikel over schrijven voor op mijn website (onder Landeninformatie). Maar hierbij alvast een samenvatting:
Zuid-Korea is redelijk ingericht op fietsers. Er zijn veel, heel veel, fietspaden, fietsstroken en veel voorzieningen in de vorm van fietspompen, fietsschoonmaakstations, openbare toiletten en handige pauzeplekjes met bankjes (vaak overdekt). Echter, er zijn ook veel fietsonvriendelijke aspecten. En juist op de plekken waar je het niet verwacht: op de fietspaden. Afgebroken paaltjes waarvan nog vijf centimeter over is met scherpe punten, mooie fietspaden van houten vlonders, waar soms de schroeven uitsteken, bomen midden op het fietspad. Zeer steile stukjes (echt, daar is Engeland niets bij). Geparkeerde auto’s, bushokjes, uitrustende (slapende!) oudjes... Allemaal midden op het fietspad.
Kortom, het blijft uitkijken geblazen en dan heb ik het nog niet over de automobilisten die altijd voorrang nemen en rode stoplichten en zebrapaden met een korreltje zout nemen.
Eigenlijk was het fietsen in landelijk gebied, zonder fietspaden, veel relaxter. Auto’s gingen met een ruime bocht om ons heen en reden niet hard. We fietsten daar graag omdat je dan door dorpjes kwam en dus veel meer contact had met de Koreanen. De aangelegde fietspaden ontweken juist de bebouwde kom en daardoor ook de inkoopmogelijkheden.

Zuid-Korea is een geweldig kampeerland. Het is bijna een nationale hobby en in de weekenden wordt er veel gekampeerd. Er zijn veel campings, al dan niet met voorzieningen, maar er zijn ook heel veel wildkampeermogelijken. Er zijn talloze Jeung ja (prieeltjes) waar je de tent in kan zetten, vaak met een toiletgebouw in de beurt. Vooral op de Four Rivers Trail, daar hadden we ze voor het uitzoeken.

Tot zover! We zouden hier best langer willen blijven, maar tegelijkertijd staan we te popelen om naar Japan te gaan. Misschien komen we nog een keer terug...

Bomen op fietspadFietsen op het plattelandSteile helling20190917 181131Mooi fietspadAnemonenZuid-Koreaanse bejaardenJeung ja20190921 112315Koffie in Zuid-Koreatapah