Himeji Castle‘’Jij hanteert wel hele bijzondere beoordelingscriteria voor een stad’’, constateerde Remy. We hadden net de veerboot verlaten en reden nog geen geen kilometer door Himeji en ik riep al ‘’Oh, ik vind Himeji nu al leuk, ik heb al wel honderd kampeerplekken gezien!!’’. Nou was honderd een tikkeltje overdreven, maar ik zag overal kleine parkjes en speeltuinen. Ik zag het helemaal zitten!
En hoe Himeji echt was?

HimejiAch, een grote stad is per definitie niet mooi, als ik het even heel oneerbiedig mag zeggen. Toch vinden we het in Japan niet erg om er af en toe doorheen te fietsen, want er is afleiding genoeg; en elke stad heeft wel ergens een pareltje. Of meerdere. In Himeji is dat het beroemde Himeji Castle. Het is een van de oudste originele gebouwen uit de Senguku-periode. Het kasteel staat op de Werelderfgoedlijst en wordt ook wel het “Witte reiger-kasteel” genoemd vanwege zijn witte buitenmuren.
En ook in het fietsvriendelijke Himeji was het vinden van een kampeerplekje dit keer weer geen probleem. Zie foto. Dit is waar we, toen het donker werd, de tent opzetten. Remy is hier zijn tassen even aan het herinrichten en ik schrijf aan dit blog. Er is een toilet en om de hoek bevind zich een 7-Eleven waar we koffie halen. 
Een van de redenen waarom Japan zo leuk is voor een fietsvakantie: je kan bijna letterlijk overal je tent neerzetten. Aan de kust, langs de weg, midden in de stad... Zolang het maar op openbaar terrein is.

Terug naar Shikoku

Fietsroute op ShikokuEen dag na Hagibis zijn we weer op de fiets gestapt. Het was prachtig weer, niet zo heet meer en behalve de vele takken op de weg, zagen we verder geen sporen van Hagibis .
We hebben op Shikoku een hele andere route gefietst dan we aanvankelijk van plan waren. Hagabis had ons min of meer landinwaarts gedreven omdat we niet aan de kust wilden fietsen en kamperen. Stel dat we overvallen zouden worden een tsunami. Een kleine kans, maar toch...
En wat was het mooi!! De route ging door de bergen en was weliswaar zwaar, maar goed te doen en werkelijk schitterend. We fietsten langs kloven, door valleien, langs ruige rivieren, door bossen en het letterlijke hoogtepunt was de berg Tsurugi. Eerst 1500 meter in hoogte gefietst, toen een klein stukje skilift en de laatste paar honderd meter weer lopen.
Andere (figuurlijke) hoogtepunten waren de Oboke canyon, de Iya Valley (we zagen daar opeens Manneke Pis die blijkbaar ook met vakantie is in Japan), het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’, waar meer poppen dan mensen wonen (1 op de 20 inwoners is mens), de prachtige bruggen gemaakt van lianen over de Iyakawa rivier...
We hadden absoluut geen spijt van onze routewijziging. Op het kaartje zie je onze gefietste route in het geel.

Ten noordoosten van Shikoku liggen drie eilandjes. De eerste wilden we vanwege tijdgebrek overslaan, de tweede was voor fietsers alleen via het derde eiland bereikbaar en dus bleven we maar op het derde eiland, Shodoshima.
Op dit eiland hebben ons zwaarste anderhalf uur tot nu toe beleefd: fietsen over weg met een stijgingspercentage van achttien procent over drieënhalve kilometer. Dat is steil. Heel steil.
Zelfs Remy zei bijna op het eind ‘’Pff’’. Zo steil was het.
Ik zei iets meer. Hijg, puf, steun, kreun...
‘’Reem, ik kan niet meer’’
‘’Reem, ik ga dood!’’
‘’Reem, ik val!!’’
‘’Remyyyyy!!!!!’’
‘’Misschien moet je niet zoveel praten, dat kost alleen maar energie’’.
Eenmaal gestopt, lukt het me dan niet meer om op te stappen en verder te fietsen. Het enige wat mij dan nog in het zadel kan krijgen is een duw van Remy. Letterlijk. Nadat ik tot drie keer toe noodgewongen door vermoeidheid was afgestapt, of beter: nog de keuze had tussen zelf afstappen of vallen, hield Remy de fiets stevig vast, liet mij opstappen en gaf me een flinke duw zodat ik zelf weer verder kon fietsen. Dit was uiteraard weer een hoogtepunt (voor Remy) in ons huwelijk (en voor mij... juist ja). 
Je vraagt je nu natuurlijk af waarom we dit voor de lol doen. Nou, ik zal je eerlijk zeggen dat ik me dat op zo’n moment ook afvraag. Echter... afzien is maar tijdelijk. In dit geval zo’n anderhalf uur. Maar de beloning die daarna komt is waar we het allemaal voor doen. In dit geval een schitterend uitzicht en dito afdaling. Overigens hadden we tijdens dit afzien wel de nodige afleiding: de weg was erg mooi, maar wat nog leuker was: we zagen apen! Zomaar in het wild. Niet voor het eerst in Japan overigens.


Iya Valley:

Iya ValleyIya ValleyIya ValleyIya ValleyIya Valley, Manneke PisIya Valley

Fietsen en kamperen langs de Iyakawa rivier:

 Iya-gawa River Iya-gawa River Iya-gawa River Iya-gawa River

Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’:

Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’Het dorp Nagoro ‘’scarecrow village’’

Oku-Iya Niju Kazura Bashi (Double Vine Bridges), Yaen:

Oku-Iya Niju Kazura Bashi (Double Vine Bridges), YaenOku-Iya Niju Kazura Bashi (Double Vine Bridges), Yaen

Op de berg Tsurugi:

Mount TsurugiMount TsurugiAnemonen

Het eiland Shodoshima:

ShodoshimaShodoshimaShodoshima, Angel RoadShodoshima, rijstplantageShodoshima20191016 110427ShodoshimaShodoshimaShodoshima, tempel20191016 173211Bicycle fuel