Gefietste route op Kyushu:
Gefietste route op Shikoku:
Huis ten Bosch
E-mail van zondagavond 26 april 2013 21:30 uur
En dan fiets je door de bergen en zie je zomaar de domtoren van Utrecht verschijnen! Nee, dat is geen grapje, maar het is de replica die in Huis ten Bosch staat, een attractiepark ten noorden van Nagasaki. We zijn er vandaag in geweest en tot de conclusie gekomen dat het niet echt een aanrader is, maar we hebben ons wel vermaakt. Vooral de toiletten waren, met name voor mij, een ware attractie: verwarmde bril, een paneel met allemaal knopjes die ik natuurlijk ook allemaal moest uitproberen. Doorspoelgeluiden, sproeiers, een billenföhn... Tot Remy's teleurstelling kwamen de herentoiletten er maar bekaaid vanaf. Verder was de rest van het park ook wel aardig.
We zijn inmiddels in het noorden van Kyushu en genieten ontzettend van alles wat dit grote eiland ons te bieden heeft. De afstanden die we afleggen zijn niet zo groot, maar dat komt omdat we veel moeten klimmen en onderweg veel interessante dingen tegenkomen die het bekijken waard zijn.
De natuur is hier prachtig. Veel vogels, vlinders en vooral bloemen. Jammer genoeg is de kersenbloesem, overal waar we komen, (bijna) uitgebloeid.
Tot nu toe hebben we nog geen cent uitgegeven aan overnachtingen. We kamperen meestal 'wild', maar ook vaak op campings. Vaak komen we er pas achter dat het een camping is als we denken een geschikte plek voor wildkamperen gevonden hebben. De campings zijn hier te herkennen aan het ontbreken van een aantal kenmerken waaraan je een camping meestal herkent: er zijn geen douche- of wasgelegenheden en er staan geen tenten of caravans. Maar er zijn duidelijke staanplaatsen, een picknickplek, toiletten en drinkwater.
Op dit moment staan we in een speeltuin (die hebben ook altijd toiletten en drinkwater) en hebben we ontdekt dat we gratis zes minuten WiFi hebben, mits we ons aanmelden.
Remy & Gea
Eilandhoppen
E-mail van donderdagmiddag 2 mei 2013 16:57 uur
Dag allemaal!
Ik zit nu op een bankje in de zon in het Memorial Park in Hiroshima. Ik ben hier in 2008 ook geweest en ook nu ben ik weer net zo onder de indruk van de afschuwelijke gevolgen van de atoombom die op 6 augustus 1945 boven deze stad ontplofte. Om die reden wil ik niet voor een tweede keer het Memorial Museum bezoeken en is Remy daar nu alleen binnen. En ik maak van de gelegenheid gebruik om de e-mail af te maken, waar ik dagen geleden al mee begonnen ben.
We zijn vanaf Nagasaki noordwaarts gefiets, naar Hirado, in het noordwesten van Kyushu waar de Nederlanders in de Gouden Eeuw een handelspost hadden. Van daaruit zijn we door het bergachtige binnenland van Kyushu naar de oostkust van het eiland gefietst om in Beppu (alleen al van de naam wordt je vrolijk) de boot naar Hiroshima te nemen. Deze veerdienst bleek er niet meer te zijn waardoor we onze plannen moesten wijzigen. We namen de boot naar Yawatahama op Shikoku, één van de vier hoofdeilanden, fietsten in één dag naar het noorden om in Matsuyama de boot naar Hiroshima te pakken. En daar zit ik nu op een bankje...
Hiroshima is overigens een echte fietsstad; volgens Remy net als Amsterdam. Dat gezichtspunt deel ik niet helemaal met hem, maar dat je hier eerder door een fiets dan door een auto aangereden kan worden is een ding wat zeker is.
Hirado. Vroeger een Nederlandse handelspost, nu een museum
Hiroshima Peace Momorial (Genbaku Dome / A-bomb Dome). Het enige gebouw wat overeind is blijven staan bij het vallen van de atoombom
Vanavond gaan we met de boot terug naar Matsuyama om vervolgens dwars over Shikoku te fietsen. We willen dan de boot naar Osaka nemen om daar Chiaki te bezoeken. Maar, laat ik niet op der zaken vooruit lopen, want als er hier één ding zeker is, dan is dat het feit dat we niets zeker weten, en zeker niet de route en de slaapplekken.
Het volgende schreef ik op 29 april, de op één na laatste dag op het eiland Kyushu:
En wat hebben we het naar onze zin! Het fietsen hier gaat erg goed. De wegen zijn in goede staat (beter dan in Nederland) al moet ik een kleine kanttekening maken: ik heb het over de autowegen en niet over naastgelegen fiets/voetpaden. Die mijden we liever. Maar de automobilisten zijn ons gunstig gezind en er wordt soms naar ons getoeterd en gezwaaid. Een enkele keer roept er iemand 'Gambatte!' (Sterkte, succes). Ook worden we regelmatig aangesproken en bestookt met vragen als van 'waar gaan jullie naar toe?', 'waar komen jullie vandaan?'. Soms valt mijn mond open van verbazing als Remy er zinnen uitkraamt die niet voor mij, maar wel voor de Japanner te verstaan is. En dan heeft hij geen eens Sake gedronken! Ook vind hij het een sport om het Japanse schrift te leren lezen en herkent inmiddels de tekens van de vier belangrijkste woorden: chocola, kaas, ijs en koffie...
Kyushu is een prachtig eiland en op dit moment één zee van bloemen. Er zijn hoge bergen, maar ze zijn goed te fietsen en geen berg was ons tot nu toe nog te hoog. Ik had me op het ergste voorbereid, maar het valt erg mee. Nou ja, als je twee bergpassen op een dag gehad hebt, ben je er wel even klaar mee en helemaal als de man met de hamer genadeloos toeslaat. Remy leek er niet van onder de indruk, toen ik een keer klaagde dat niet alleen de man met de hamer, maar het complete Gamma-personeel voor me klaar stond! Gelukkig hebben we altijd noodransoen in de tas, de CalorieMate. Een 'brok' voer dat zich moeilijk laat omschrijven, maar waar je zo nodig wel een eind op kan fietsen.
Soms is een steiging van 10 % net iets teveel van het goede... Maar zo komen we er ook wel
Sommige van jullie vragen om foto's, maar die komen waarschijnlijk pas als we weer terug zijn, tenzij we een keer een computer tot onze beschikking hebben. We hebben geen laptop bij ons, alleen een smartphone en een draadloos toetsenbord.
Ook begreep ik dat er sms'jes naar ons gestuurd zijn, maar die heb ik niet ontvangen. Vodafone had mij bereik beloofd en goedkoop internet, maar beide werken niet.
Sayonara!
Remy & Gea
Hachinosu Lake midden op Kuyshu
Meer foto's:
Kyushu
Shikoku & Hiroshima
