Welkom op ons blog! Lees hier alles over onze huidige reis door Zuid-Korea en Japan.
Blijf op de hoogte door je aan te melden voor de nieuwsbrief (je krijgt deze blogberichten dan via de mail) en volg ons op Instagram.

trail life.trampers dilemmaVanmorgen zaten we al om 4:30 rechtop in ons eigen bed. Helemaal wakker en allebei trek in een goed ontbijt. “We hebben geen eten in huis”, constateert Remy. “Hm... en de supermarkt is pas om 9:00 uur open”, verzucht ik. Remy is toch het wakkerste van ons beiden: “we hebben nog misosoep over!” “O ja”, roep ik, “En in de kast zit nog rijst!” Ik ben helemaal wakker, spurt naar de keuken en binnen no-time hebben we ontbijt op bed. Een Japans ontbijt: een kom misosoep, een kom (sushi)rijst en groene thee. Ik snap dat jullie wenkbrauwen nu een paar centimeter hoger staan dan normaal, maar dat zal vast vaker gebeuren als jullie ons weer zien/spreken!

0bec2ce3 c3d7 4091 9801 a558d2d3a5ba“Hadden jullie het niet koud vannacht?” “Waar ontbijten jullie? Hier op het bankje?” “Alsjeblieft, ik heb hier een thermoskan, instantkoffie en wat lekkers voor onderweg!” Onze laatste kampeerplek deed niet onder voor een 5-sterrenhotel. We stonden in een klein stadsparkje in het centrum van Osaka en werden om half zes wakker van een paar buurtbewoners die het parkje gingen aanvegen. Netjes om onze tent heen. Nog geen uur later stonden we samen met twintig (hoog)bejaarden te ochtendgymnastieken.
En zo eindigde zondagochtend onze laatste nacht in de tent.

81d959aa 5450 4567 9671 3721919f128b‘’Jij hanteert wel hele bijzondere beoordelingscriteria voor een stad’’, constateerde Remy. We hadden net de veerboot verlaten en reden nog geen geen kilometer door Himeji en ik riep al ‘’Oh, ik vind Himeji nu al leuk, ik heb al wel honderd kampeerplekken gezien!!’’. Nou was honderd een tikkeltje overdreven, maar ik zag overal kleine parkjes en speeltuinen. Ik zag het helemaal zitten!
En hoe Himeji echt was?

988a448d 1782 4d83 b3b6 6c0dcf43c3adOmdat we zoveel ongeruste berichtjes ontvangen, hierbij even een korte update. De typhoon Hagibis heeft inmiddels Japan bereikt, maar houdt vooral huis in het gebied rond Tokyo (zie hier het bericht op nos.nl). Wij zitten momenteel zuidwestelijker, op het eiland Shikoku. Hagibis laat ons dus letterlijk links liggen.
Afgelopen donderdagmiddag fietsten wij nog langs de zuidkust van Shikoku en daar ging het er toen er behoorlijk ruig aan toe. Voor de zekerheid zijn we landinwaarts gegaan het hebben in een klein parkje midden in de stad Kochi gekampeerd (dat kan daar gewoon...). 
Gisteren (vrijdag) zijn we verder het land ingetrokken en hebben toen voor twee nachten een hotel geboekt bij de prachtige Oboke Canyon. En daar zitten we nu, veilig en wel.

Vanmorgen hebben we nog, in de bescheiden storm een lange wandeling gemaakt van ongeveer 10 kilometer langs de kloof. Op dat moment voeren er nog bootjes rond met toeristen en werd er zelfs nog kano gevaren en geraft. Vanaf vanmiddag regent het ook, maar niet zo erg als verwacht. Morgen schijnt het weer prachtig weer te worden, dus dan stappen we de fiets weer op. Hopend dat de storm hier niet teveel schade heeft aangericht.
Ondertussen genieten we van de weldaad van een hotel met zijn voortreffelijke keuken en een onsen (Japanse spa).

Op de foto’s zie je de Oboko Canyon waar het hotel pal op uit kijkt plus wat diertjes die we onderweg tegenkwamen. Op de eerste foto zie je ons hotel, dat witte gebouw rechts. De foto’s van de onsen heb ik van internet geplukt aangezien ik daar zelf geen foto’s kan maken.

563d2669 1ed2 4f58 b658 feb968df4ede 0d93ef41 456f 49b1 bdeb 729ac4848092 01c5c60e 704a 4918 ae3c 70a6a1d50a57 afb374ae 57f9 432e 8add a05f8368ea76 09a9af52 82e5 4606 8261 6d5e91400192 7e326602 d139 46c3 9944 ccd3cc383b3f 9635bff5 30f0 44b8 be85 8d3a4cafab45 d90a6f7e 2b12 405c 81ae c90b44db7dbc

P.s. Op mijn Instagram account plaats ik regelmatig foto's en kleine berichtjes. Ook als je geen account hebt, kun je ze wel bekijken en er makkelijk doorheen navigeren. De pop-up die verschijnt met de vraag in te loggen, kun je wegklikken.
Klik op een foto om het bijbehorende bericht te lezen. Met de pijltjes buiten het bericht, ga je naar het vorige/volgende bericht. Sommige berichten hebben meerdere foto's. In dat geval verschijnt er een pijltje ìn de foto.

f9a7c08e 3003 44c2 81dc 826d3c57e46aAls je wildkampeert en je wordt wakker van ‘gescharrel’ bij de tent, zijn dat meestal dieren. In Japan zijn dat dan, in volgorde van waarschijnlijkheid: muizen, ratten, slangen, reeën, wasberen, apen en beren. Echter, is het tussen 4:00 uur en 6:00 uur, dan is de kans het grootst dat het een sportende Japanner is. Het maakt niet uit of er toevallig een tent staat. Er wordt gerekt, gestrekt, gehupst, gezwaaid... alleen of in groepsverband, met of zonder radio.
Ben je om 6:00 uur nog steeds niet ergens wakker van geworden, dan kan je in Japan ook nog gewekt worden door het equivalent van onze kerkklokken: luidsprekers waar liedjes uitkomen als Knaapje zag een roosje staan of Edelweiss.
Goeie môgge!
Oftewel: Ohayo gozai masu!

03312e8d 55b8 4c0c ae75 08e89e09086bNou fietsen we notabene door een van de veiligste landen ter wereld en toch kon het gebeuren dat wij ‘s nachts om twaalf uur in onze onderbroeken over de camping achter een dief aanrenden omdat die een van onze tassen had gestolen. Het was de dader gelukt de tas van mijn fiets te trekken en hem aan zijn gewei te hangen. Gelukkig kregen we hem te pakken en om te voorkomen dat hij het nog een keer zou proberen, verstopte Remy de tas in het damestoilet; we waren toch de enige gasten. Waarschijnlijk had hij geroken dat er eten in die tas zat en het zag er naar uit dat hij het nog eens zou proberen. Toch kwam hij de volgende ochtend nederig zijn excuses aanbieden (zie foto).

109d1229 0e7e 4970 a962 b2914184da0dIn Hagi woont Hideyuki, een stoere rugbyspeler. Hij heeft een vriend die door heel Japan heeft gefietst en tijdens die tocht dikwijls door wildvreemden werd uitgenodigd om te overnachten. Hideyuki vond dat zo indrukwekkend, dat hij besloot om, zodra hij fietsreizigers zou tegenkomen, hen ook uit te nodigen bij hem thuis. En zo kwam het dat hij op vrijdagmiddag, na een rugbywedstrijd, een paar kilometer ten zuiden van Hagi twee fietsers zag en in hen twee dankbare slachtoffers vond...

6b6734a4 aa29 47df ae2e 7debd805197fNa drie weken fietsen in Zuid-Korea staan we op het punt de ferry te nemen naar Japan.
We moeten alleen nog even wachten. De tropische storm Tapah bleek een serieuze typhoon en heeft ervoor gezorgd dat de ferry niet uitvaart en wij ons verschanst hebben in een aftands guesthouse in Busan. We hebben genoeg eten ingeslagen voor het hele weekend en zullen ons vermaken met lezen, schrijven en Netflixen...
Klinkt allemaal spannend, maar het enige spannende tot nu was dat ik met mijn blote voeten in glas ben gestapt. Dokter Remy kon eindelijk zijn BHV-certificaat op mij toepassen...

6279b5f3 aaf5 4ac8 8ee6 58c1d2c36ac5We zullen het eerlijk opbiechten. Als je wildkampeert, schiet een douche er bij in en na een aantal dagen ruiken we niet maar naar roosjes; ondanks het poets- en boenwerk met vochtige doekjes. De douchemogelijkheden zijn beperkt: alleen als we in een hotel zitten of op een camping staan. Let wel, een camping mèt een douche. Maar nu hebben we een warme douche gehad in een hele andere betekenis van het woord. Of toch niet?

af8e62fa 7f56 4c80 8c0b 88561e03c359We fietsen inmiddels de Four Rivers Trail. Deze route loopt van Seoul zuidwaarts naar Busan langs vier rivieren.
We hebben hier de eerste dag vanuit Seoul een stukje van gefietst, maar zijn er al snel vanaf geweken om eerst naar de oostkust te fietsen.
Het klinkt fantastisch: 's werelds langste fietspad (630 km) met onderweg genoeg picknickgelegenheden, toiletten en een mooi strak fietspad.
Echter…