E-mail van zondag 5 juli 2015
Dag allemaal,
Na weer een prachtige fietsreis en met 1650 kilometer op de teller zijn we gistermiddag thuisgekomen! Bij thuiskomst hebben we de fietsen in de tuin gezet en zijn linea recta de zee ingedoken. Iets wat we de hele vakantie niet hebben kunnen doen. Eerst vanwege het weer en later bij gebrek aan zee...
Nadat we vorige week woensdag (24 juli) de familie Vendelbo in Vissenbjerg (dat ligt hier...) verlieten, hadden we het gevoel aan 'deel 2' van onze vakantie te beginnen. Een dag later fietsen we de Duitse grens over en begonnen we aan de Jutlandroute. Deze route loopt van Emmen naar Skagen (Noord-Denemarken), maar wij fietsten in tegenovergestelde richting vanaf Flensburg. Flensburg ligt net over de Deense grens in het noorden van Sleeswijk-Holstein.
Het gehele stuk tot aan Emmen was tamelijk eentonig. Er zaten een paar mooie stukje tussen, maar over het algemeen zagen we alleen maar landerijen, boerderijen, kleine boerderijdorpjes en nog meer landerijen. En het was bijna helemaal vlak. Dat was wel een afknapper na Denemarken.
En zo kon het maar zo gebeuren dat we vorige week maandagochtend (29 juni) om 11 uur al de grens over fietsten bij Ter Apel.
De laatste week was weer prachtig. Natuurlijk vanwege het weer - hoe heter, hoe beter, al denkt Remy daar iets anders over - maar ook vanwege de route. Van Emmen zijn we via Hardenberg naar Zwolle gefietst waar we nog even bij oom Adri en tante Jannie geluncht hebben. Vervolgens dwars over de Veluwe naar Zeist.
Overigens kunnen we vanaf de voordeur van mijn oom en tante, in Zwolle-Noord, 110 kilometer lang helemaal stoplichtloos naar onze caravan in Zeist fietsen!
Na twee nachtjes in Zeist vertrokken we vrijdag naar Brakel, waar we 's avonds een barbecue hadden van Remy's werk. Zijn collega's waren die dag vanaf Scheveningen daar naar toe gefietst en wij fietsten de volgende dag met hen mee terug. Voor mij was dat de zwaarste dag van de vakantie. Niet vanwege de afstand (104 km) of de hitte, maar vanwege het tempo en de harde tegenwind. Zij op hun lichtgewicht racefietsen en wij met onze 'Hummers' compleet met uitrusting (overigens fietste Remy voorop!). Toch hebben we genoten en hoewel we het gevoel hebben de laatste tien dagen pas op dreef te zijn en zo door zouden willen fietsen naar het zuiden, vinden we het ook wel weer fijn om thuis te zijn.
En volgend jaar? We proberen het gewoon weer: naar Rome!
Nog een fijne zomer toegewenst!
Remy & Gea
