109d1229 0e7e 4970 a962 b2914184da0dIn Hagi woont Hideyuki, een stoere rugbyspeler. Hij heeft een vriend die door heel Japan heeft gefietst en tijdens die tocht dikwijls door wildvreemden werd uitgenodigd om te overnachten. Hideyuki vond dat zo indrukwekkend, dat hij besloot om, zodra hij fietsreizigers zou tegenkomen, hen ook uit te nodigen bij hem thuis. En zo kwam het dat hij op vrijdagmiddag, na een rugbywedstrijd, een paar kilometer ten zuiden van Hagi twee fietsers zag en in hen twee dankbare slachtoffers vond...

Hideyuki sprak een beetje Engels en belde zijn vrouw Rie. De vrolijke Rie vond het een geweldig idee van haar man en liet ons weten dat we van harte welkom waren. ''kom maar naar mijn werk, het toeristenbureau van Hagi, dan praten we daar verder''.
Bij het toeristenbureau werden we hartelijk onthaald. Niet alleen door Rie, maar ook de rest van haar collega's.
Mijn naam zorgde - zoals altijd in het buitenland - voor de nodige tongbrekers. Maar toen Remy onze namen een het Katakana schreef, een van de Japanese schriften, werd het duidelijk: ヘア. Het eerste teken is 'he', het tweede de 'a', maar wanneer een Japanner het uitspreekt klinkt het als Gea met een (hele) zachte G. Remy (レミ) vond men wel duidelijk (maar ik hoorde toch echt Lemy...).

 5932dd66 f8f5 4000 9911 ede97c1d28092725337f 7348 46a9 aa9d ef945b02f55054635946 a183 4b9b a402 982ebd3f02df

Hideyuki en Rie waren fantastisch! Ze wonen in een - voor Japanse begrippen - groot huis en we hebben daar een zeer genoeglijke avond doorgebracht. Hideyuki maakte een heerlijk streekgerecht waarvan we de naam vergeten zijn, maar de betekenis wel hebben onthouden: dakpan noodles. Het gerecht werd oorspronkelijk op een dakpan verwarmd, maar nu op een tafel-braadpan (zie foto). De volgende ochtend namen we afscheid van deze lieve en gastvrije mensen.

Enige tijd geleden vroeg een vriend aan mij: wat is er leuk aan Japan? Ik wist daar op dat moment eigenlijk geen antwoord op. De natuur, de cultuur, aardige mensen... Het klonk als een antwoord dat voor elk land van toepassing is, maar ik kon er op dat moment niets anders van maken.
Ik vroeg het Remy en hij gaf, in mijn optiek, een vreemd antwoord: ''in Japan is alles duidelijk. En bij de Japanners weet je waar je aan toe bent.''
Ik was verbaasd en zou juist het tegendeel willen beweren. Je weet nooit waar je aan toe bent, Japan en de Japanners zijn een groot raadsel en ik ben bijna in een permanente staat van verrassing en verwondering. Mijn wenkbrauwen bereiken dikwijls een nog nooit vertoonde hoogte en mijn mond zou open kunnen blijven staan van verbazing.
En toch... Ergens heeft ook Remy wel gelijk. Of niet? Nou ja, in ieder geval hopen we samen de komende weken een antwoord te vinden op die ene moeilijke vraag. U hoort nog...

Maar, hoe kan het ook anders, we zijn erg blij weer in Japan te zijn! Dinsdagochtend kwamen we met de ferry aan in de miljoenenstad Fukuoka. Het krioelde er van de mensen want het was èn spitsuur èn het is er altijd druk. Wat normaal gesproken een nachtmerrie voor ons is, leek nu een paradijs. Met een gelukzalige glimlach op ons gezicht en ons hoofd in een roze wolk, fietsen wij - nee, flanéérden wij - tussen de mensenmenigte door. Ons lavend aan de typische Japanse geluiden en geuren. We waren weer in het land waar we allebei zoveel van houden!

Inmiddels zijn we hier al vijf dagen in Japan. We ontkwamen niet aan een paar grote steden, maar hebben ook over een prachtig fietspad langs noordkust van Kyushu gefietst en over de hoogvlakte van Akiyoshidai wat Schots aandeed (inclusief donkere wolken, maar het was bloedheet en benauwd). We hebben de grootse kalksteengrot van Japan bezocht in Akiyoshidai en de prachtige oude Samurai-stad Hagi. We hebben apen, schildpadden en slangen gezien, bij Ikea gekampeerd en zijn weer gewaarschuwd voor een naderende typhoon. Ja, inderdaad, wéér een! Deze heet Mitag, maar waarschijnlijk kunnen we er net aan ontkomen. Of net niet.

Voor de vorige typhoon hadden we ons twee nachten in een hotel verschanst wat een bijzondere uitwerking op mij had: ik heb een Facebookaccount aangemaakt! Ja echt. Ik kreeg al bezorgde reacties, maar don't worry, ik was volledig toerekeningsvatbaar. Echt...

Sayonara, tot ziens!

2bfc883f 7ec4 4a68 aa99 3aac0952c0746fc52f70 1963 4e40 9601 ee03f07680367bde9f8b 3387 4373 a4b7 6e0db1b3df4c54ff2306 7d1d 417c 9477 28113aec90e57351a02d 6dfb 416c a5ca 802e02842eec1658977e 0a2f 4fce 8bfa ec3c8d4fc915d8ff3a60 c0db 4765 81e4 c51602264d7ddbb58a99 e9d4 4792 a7ea 0fda71de1f2a 

P.s. Op mijn Instagram account plaats ik regelmatig foto's en kleine berichtjes. Ook als je geen account hebt, kun je ze wel bekijken en er makkelijk doorheen navigeren. De pop-up die verschijnt met de vraag in te loggen, kun je wegklikken.
Klik op een foto om het bijbehorende bericht te lezen. Met de pijltjes buiten het bericht, ga je naar het vorige/volgende bericht. Sommige berichten hebben meerdere foto's. In dat geval verschijnt er een pijltje ìn de foto.