Onderweg daar zit je veilig, onder de zon en 't wolkendak
Je mag jodelen en zingen op uw rammelende rammelbak
Onderweg leer je vergeten, gisteren ligt, ver achter U
En voor morgen nog geen zorgen, onderweg is 't altijd nu
Voor morgen nog geen zorgen, onderweg is 't altijd nu
Vrij naar: Onderweg - Willem Vermandere
Ik fietste vandaag langs het Nobel Peace Center in Oslo en dacht opeens aan wat de Groningse Nobelprijswinnaar Ben Feringa had gezegd over fietsen. Dat door de cyclische beweging, de ontspanning, het om je heen kijken, veel mensen in de flow-zone terecht komen. Dat levert creativiteit op. Esscher heeft veel schilderijen bedacht op de fiets. En ik bedenk mijn blogs altijd op de fiets. Het nadeel daarvan is wel, dat ik het niet gelijk kan opschrijven en dus is mijn blog eigenlijk altijd maar een slap aftreksel van wat ik allemaal op de fiets bedacht heb. Daar moeten jullie het dan maar mee doen…
Overigens zei meneer Feringa dat het geen toeval is in die flow-zone terecht te komen, want in Nederland is het fietsen vaak heel ontspannen. Die ontspanning levert dus veel meer op dan alleen zo snel mogelijk van A naar B gaan.
Nou gaat het er bij het uitzetten van een route ook niet om om zo snel mogelijk van A naar B te gaan, maar juist zo mooi mogelijk van A naar B. En ik moet zeggen: dat is in Noorwegen niet al te moeilijk want het is een schitterend land. Niet een land waar je al fluitend even een heuveltje op fietst. Het is zwaar want geen weg is vlak. Maar de ontspanning is zeker te vinden: in de adembenemende uitzichten, het wildkamperen, een duik in het koude water van een fjord, de Noren die je “God tur” toeroepen onderweg. Ik heb het allemaal al meegemaakt in een paar dagen tijd.
Het Olavspad is een wandelroute en ik heb vorig jaar al samen met Ria (de schrijfster van de Nederlandstalige wandelgids van het Olavspad) de route helemaal voorbereid. Ria kon mij vertellen welke delen er wel of niet geschikt zijn voor de fiets en aan mij de schone taak om alternatieven te vinden voor de ‘onfietsbare’ delen. Met informatie van derden, Google Streetview en satellietbeelden heb ik de hele route uitgetekend, maar je weet pas echt of het klopt en haalbaar is, als je er daadwerkelijk fietst. Mèt bepakking.
En daar ben ik nu vier dagen mee bezig. Woensdagochtend kwam ik na een zeer voorspoedige reis uit de boot gerold met mijn rode autootje en de fiets achterop. Op mijn gemak reed ik door de Noorse heuvels (de bergen komen later) naar mijn eerste onderkomen: een pelgrimsherberg waar mijn auto een poos blijft staan. Van daar begon ik te fietsen. Terug naar Oslo.
Gisteren ben ik in Oslo aangekomen en vandaag heb ik Oslo ‘gecheckt’ op fietsbaarheid en hoe je Oslo een beetje leuk kan binnenkomen en kan verlaten. Met de vele fietsstroken en vrijliggende fietspaden was dat niet al te moeilijk. Gek genoeg loopt de Eurovelo 7 (een bestaande fietsroute die ik deels wilde volgen als vervanging van de wandelroute) kilometerslang langs een snelweg. Hier heb ik een aardig alternatief voor kunnen vinden, dat ik morgen nog wat verder ga uitwerken. Vervolgens fiets ik weer noordwaarts. In het spoor van de Heilige Olav…
Ha det! ?
Klik op de foto's om te vergroten:
