We waren nog nooit in Stockholm geweest. Van de ontelbare keren dat ik nu in Zweden ben geweest, lag Stockholm nooit op de route. Maar nu wel, en eindelijk konden we de grootste hoofdstad in Scandinavië bezoeken. Gelegen op veertien eilanden zou Stockholm “een perfecte combinatie zijn van rijke geschiedenis, prachtige natuur, culturele verfijning, moderne architectuur en een dynamische sfeer van een bloeiende metropool. Een unieke mix die versterkt wordt door het water dat overal aanwezig is en de stad nóg meer charme geeft.” Aldus Visit Stockholm
De verwachtingen waren hoog gespannen. Te hoog misschien…
We zijn weer thuis! Na vijf weken lonkte ons huis zo sterk, dat we de verleiding niet konden weerstaan, Stockholm achter ons lieten en huiswaarts keerden. Het was een vreemde vakantie waarin alles anders liep dan we van tevoren bedacht hadden: we bezochten een land waar we nog nooit geweest waren, en idem een hoofdstad. Remy was bovendien een paar dagen ziek én we hebben toch een pelgrimsroute gefietst. Over die St. Olav Waterway hadden jullie nog wat tegoed. Het werd een ware puzzeltocht, maar uiteindelijk hebben we veel gedaan van wat we hadden willen doen en kunnen we terugkijken op een fijne zomer!
St. Olav Waterway
Naar aanleiding van de vorige nieuwsbrief kreeg ik al vragen over deze route. Hij staat blijkbaar op meerdere wensenlijstjes! Ik weet nog niet of ik er een gids van ga maken, maar ik bedacht dat ik de informatie over deze route wel op mijn website (Via Gaia) zou kunnen zetten. Het is tenslotte een pelgrimsroute! Dus, voor de geïnteresseerden: zie St. Olav Waterway.
Stockholm
We hadden er drie hele dagen voor uitgetrokken, vier nachtjes, maar na één dag besloten we al om het bij twee dagen te houden, en op de ochtend van de tweede dag besloten we gelijk te vertrekken. Hoe dat kwam? Het was een combinatie van factoren. Het was stervensdruk in de stad want er was een festival op verschillende locaties. Waar we ook kwamen, we konden over de hoofden lopen. Of fietsen. De Gamla Stan, de Oude Stad, was niets meer dan een tourist trap. Ja, het was echt prachtig hoor, maar vooral vanaf drie meter hoogte. Mooie gevels in allerlei kleuren, precies zoals je ook op de plaatjes ziet. Maar tot drie meter? Alleen maar souvenirwinkeltjes, restaurants en toeristen. En daar loop je dan tussen. We vluchtten naar het naastgelegen eilandje Skeppsholmen, waar het iets rustiger was. Vervolgens naar het eerste museum op Remy’s lijstje, het Paradox Museum. Ja, Remy had een lijstje gemaakt met musea en bezienswaardigheden. Het museum zat verstopt in een enorm winkelcentrum en bij het zien van de ingang - oogverblindende harde kleuren, schreeuwende kinderen en andere herrie - keken we elkaar aan. Wegwezen! Ondertussen waren we, of vooral ik eigenlijk, behoorlijk moe van het vele lopen (de fietsen stonden vanaf de ochtend geparkeerd) en ik stelde voor een tocht te maken in een rondvaartboot. Geloof me, als ik moe ben, ben ik niet altijd toerekeningsvatbaar en dit leek me de ultieme vorm van luiheid beoefenen. Na enige onderhandeling - Remy vond het aanvankelijk maar niks - kochten we een veel te duur ticket voor een rondvaart die tien minuten later zou vertrekken om er vervolgens achter te komen dat we bij de verkeerde haven stonden. Na bijna tien minuten rennen (blijkbaar toch niet moe genoeg), kwamen we nét op tijd aan om achter aan de rij aan te sluiten en daarom op het minst mooie plekje terecht te komen. Dus niet buiten, boven op het dek, maar ín de boot, achter glas. Afijn, ik zat en kon anderhalf uur uitrusten, met één oor luisterend naar een grappenmakende gids. Na afloop vond Remy het ‘best wel aardig’. Ik had zelf het gevoel vooral bedonderd te zijn met het veel te dure kaartje. Het was dan ook geen ‘rond’vaart, maar gewoon een heen-en-weertje, dus we zagen twee keer hetzelfde. Remy dacht dat het Fotografiska (fotomuseum) een mooie afsluiter zou zijn voor die dag - het was tot 23.00 uur open, dus dat kon nog best - maar ik vond dat we die beslissing pas na het eten moesten nemen in de hoop dat Remy dan ook geen zin meer zou hebben. Gelukkig bleek dat het geval te zijn. De toevoeging ‘maar dan moeten we weer minstens een uur sjokken en ook nog eens tien kilometer terugfietsen naar de camping’ hielp daarbij.
Overigens hebben we wél ontzettend genoten van ons diner in een prachtig gelegen (vegan)restaurant. Het terras had verschillende niveaus met een uitzicht op de Gamla Stan. En het eten was goddelijk. We maakten plannen voor de komende dagen en besloten om Stockholm de volgende dag nog één kans te geven. Ik had zelf namelijk ook nog een lijstje.
Twijfels moet je soms uitspreken en in ons geval pakte dat de volgende ochtend heel goed uit “Remy, ik twijfel. Ik heb best zin om weer naar Stockholm te gaan, maar ik heb ook zin om naar huis te gaan”.
“Ik heb precies hetzelfde!”, zei Remy en we keken elkaar aan.
“Naar huis?”
“Naar huis!”
En zo geschiedde…
Het is heerlijk om weer thuis te zijn! Het kunstwerk met de groene zeilen (die van het museum in Turku) hangt weliswaar niet meer bij ons op zolder, maar we kunnen het wel in de bijkeuken ophangen. Dat (platte) dak is nu aan het lekken…
Ik sluit onder de foto's nog af met Via-Gaia-nieuws.
Foto's
Tijdens de hele vakantie merkten we dat we toch wel veel met ons huis bezig waren. Overal zagen we daken de gereparapeerd werden, daken die gerapareerd zouden kunnen worden en daken die gerepareerd waren. Deze foto's zijn slechts een kleine selectie. Oh, en ook waren de Noorse, Zweedse en Finse bouwmarkten interessante tussenstops!
Stockholm:
De terugreis via Vadstena en onze lieve Zweedse vrienden Anders en Sofia:
Via Gaia nieuws
Webshop
Het is weer gezellig druk in de winkel! Nou ja, gezellig... als het een fysieke winkel was, had het best gezellig kunnen zijn. Dan had ik een fikahoekje gemaakt waar je koffie en thee kon drinken en eigen gebakken wafels of kanelbullar kon eten. De ruimte was versierd met Noorse en Zweedse vlaggetjes.
Maar dat is het allemaal niet en ik zit achter mijn bureau bestellingen af te handelen. Want gek genoeg is het wél druk, en dat had ik niet verwacht. Meestal is augustus en september super rustig. Hooguit een klant die alvast een gids koopt voor volgend jaar, of toch last minute nog er op uit wil trekken. Pas vanaf de herfstvakantie wordt het vaak weer drukker.
Hoe dan ook, je mag ook heus je bestelling wel ophalen en dan is er koffie of thee en een stroopwafel. Mits je van te voren even een afspraak maakt, want anders ben ik misschien niet thuis. Bestel dan niet via de webshop, want daar worden automatisch portokosten bererekend. Kom je het ophalen? Dan krijg je 10% korting op de hele bestelling!
Dus:
Voor iedereen die eigenlijk nog wel een souvenirtje had willen kopen.
Of voor hen die graag iets bij zich wil hebben op de komende pelgrimstocht.
Of voor iemand die een leuk cadeutje zoekt voor een pelgrims.
Of misschien wil je last minute nog op pad.
En voor alle anderen...:
De voorraad voor de webshop van Via Gaia is aangevuld. De populaire speldjes, patches, houten markeringen en pelgrimspaspoorten zijn weer voldoende op voorraad!
En weer tijdelijk in het assortiment: de handige buff en de Rother wandelgidsen .
Van deze pelgrims-items zijn er nog een paar op voorraad, dus wees er snel bij want op = op:
- vissershoed (weer in prijs verlaagd!)
- olijfhouten kruisje
- zilveren ketting
- wandelstokschildje
Nieuwe publicaties
Begin volgend jaar komen er twee nieuwe gidsen van pelgrimsroutes. Ria Warmerdam is bezig met een wandelgids van de Østerdalsleden en zelf ben ik bezig met een fietsgids van de Kystpilegrimsleia (Kustpelgrimsroute). Wil je op de hoogte gehouden worden of wil je dat we alvast een gids voor je reserveren? Mail dan naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Je krijgt een mail zodra de gids te bestellen is, waarschijnlijk eind december/begin januari.