It is by riding a bicycle that you learn the contours of a country best, since you have to sweat up the hills and coast down them. - Ernest Hemingway
Weet je het verschil tussen een vlakke route en vlakke route? Of beter gezegd: wanneer een Noor zegt dat het vlak is, of wanneer een Nederlander zegt dat het vlak is? Bij ons is vlak vlak. Echt helemaal plat. Zo plat als een pannenkoek. En zodra er wat kleine heuveltjes in de route zitten, is het glooiend. Inmiddels weten we dat als de Noren zeggen dat het een vlakke route is, dat het behoorlijk glooiend kan zijn. Of sterk glooiend. Of zelfs heuvelachtig. “Nee”, zeggen de Noren dan, “je hoeft niet te klimmen hoor, het is zo plat als een pannenkoek”. Ik denk dat er in Noorse pannenkoeken nog een heleboel bobbels zitten van niet goed geroerd deeg.
De route bleef na Bergen ongekend mooi. En het weer ook. Pas op onze elfde fietsdag fietsten we voor het eerst in de regen. Drie dagen achter elkaar was het zwaar bevolkt en miezerde het af en toe, maar de derde dag won de zon het van weer de regen en vervolgens hadden we alleen maar zonnig en warm weer. En overal horen we: “Jullie treffen het wel met het weer! Normaal is er veel vaker regen”. En daar hadden we ons ook op voorbereid: een fietsvakantie met veel regen, kou en wind. Maar misschien zou de teveel meegenomen kleding de komende week wel eens van pas kunnen komen, want er wordt regen voorspeld.
In Selje bezochten we het pelgrimscentrum. We werden daar hartelijk verwelkomd door Tonje en haar collega Sven. Met Tonje had ik al eerder e-mailcontact gehad en ze had een paar fietstips voor ons waar we dankbaar gebruik van hadden gemaakt. Bij Selje ligt het eiland Selja waar we een rondleiding kregen bij de kloosterruïne. Selja was het eerste pelgrimsoord van Noorwegen. Daar zit een heel indrukwekkend verhaal aan vast waar ik op een later moment meer over ga schrijven. Weer terug in Selje kregen we van Sven een rondleiding in het gebouw van het pelgrimscentrum en de kerk van Selje.
Ook voor het vervolg van de route had Tonje tips. Aanvankelijk had ik wat bedenkingen omdat de voorgenomen route (een officiële fietsroute) korter was, en Tonje’s route ging langs de grillige kust. Grillig in die zin dat er enorme inhammen zijn waar je steeds omheen moet fietsen. Bij nader onderzoek bleek echter dat haar voorstel een vlakke route betrof (nou ja, ‘Noors vlak’, maar ook grote delen ’Nederlands vlak’) en in de voorgenomen route zaten complete bergen. Qua tijd zou het niets uitmaken en de route langs de kust zou veel mooier zijn dan de binnendoorroute langs drukke wegen. De keuze was snel gemaakt en het was werkelijk prachtig en heerlijk fietsen op de bijna vlakke en rustige wegen.
Behalve een Noordkaap en een Zuidkaap heeft Noorwegen ook een Westkaap. Deze Vestkapp ligt op het puntje van een landtong bij Selja en om die te bereiken, zouden we ongeveer 70 kilometer extra moeten fietsen. En dat hadden we niet ingecalculeerd. Even twijfelden we: het is een dag extra. Toch konden we de verleiding van deze bijzondere plek niet weerstaan en fietsten we donderdag richting de Westkaap. Er waren echter behoorlijk wat hoogtemeters te maken en toen we om 18:30 uur langs Camping Vestkapp kwamen besloten we te stoppen. We hadden nog maar zes kilometer te gaan, maar dat was wel zes kilometer alleen maar omhoog met een gemiddeld stijgingspercentage van 9%. We vonden het genoeg voor die dag. Na het eten, rond 21:30 uur, keken we naar de hoge berg. De zon scheen en er waren weinig wolken. We keken elkaar aan. Toch maar gaan? En we gingen! Zes lange kilometers waar we bijna een uur over deden. Maar het was absoluut de moeite waard.
Onderweg naar Ålesund kwamen we langs twee zogenaamde Nøkkelsteder. Deze sleutelplaatsen zijn plaatsen waar je als pelgrim een stempel voor je pelgrimspaspoort kan halen. De eerste was het idyllisch gelegen Kystmuseum op het eilandje Herøy en de tweede de Borkund kirke in Ålesund. Nog 450 km naar de Nidaroskathedraal in Trondheim, zegt het bord.
We zijn inmiddels de tel kwijt hoeveel veerboten we gehad hebben. De meeste zijn gratis voor fietsers en voetgangers. Sommige veerboten gaan om het uur en sommige maar een paar keer per dag. Er zijn dagen dat we maar weinig fietskilometers maken, maar dat geeft niet. De route is prachtig en voorlopig blijven we nog even eiland hoppen en de grillige contouren van kusten van volgen.
En kijk eens hoe mooi ons kantoor vandaag is! Ja, ‘ons’, want Remy is ook aan het werk. Als bijdrager van OpenStreetMap heeft hij zojuist een nieuwe brug op de kaart gezet. En hij vertaalt de nieuwsbrief.
Trouwens, de quote hierboven was nog niet helemaal af: …Thus, you remember them as they actually are, while in a motor car only a high hill impresses you, and you have no such accurate remembrance of the country you have driven through as you gain by riding a bicycle.