img 8851“Hebben jullie een kaartje?”, vraagt de conducteur als we met onze fietsen in de trein stappen.
“Nee”, antwoord ik, “we konden online geen fietskaartje kopen en we wilden het risico niet lopen dat wij wel, maar onze fietsen niet meekunnen”.
We reizen van Larvik naar Kristiansand en moeten twee keer overstappen.
“Waar moeten jullie naar toe?”
“Naar Nordagutu en van daaruit naar Kristiansand”. “Ik heb nu niets bij me om kaartjes aan jullie te verkopen, maar jullie kunnen in Nordagutu een kaartje kopen in de automaat. Zet daar de fietsen maar neer.”Ondertussen was de trein al gaan rijden. Lang leve de Noorse spoorwegen!

We gaan traag deze zomer. Heel traag. Onze dagafstanden zijn ongeveer de helft van wat we normaal doen. Toen we aan de westkust fietsten, kwam dat vooral door de vele oversteken, maar nu we de Krisitansroute fietsen, van Oslo naar Kristiansand, willen we onderweg zo veel bezoeken en bekijken dat we weinig fietskilometers maken. En zo kwam het dat we tamelijk impulsief een besluit namen. We fietsten door Larvik en zagen een treinstation. Uren later stonden we op het station in Kristiansand.

Wat er aan voorafging: “Remy, met ons slome tempo komen we niet op tijd in Flekkefjord”.
Remy: “Dan nemen we in Kristiansand toch de trein?”
Ik: “Of we nemen de trein naar Kristiansand en daarna verder fietsen. Tot aan Kristiansand ken ik de route uit m’n hoofd. Vanaf Kristiansand tot Flekkefjord is nieuw. En voor jou is alles nieuw…” “Maar jij mag kiezen!”, zeg ik er nog snel achteraan. “Maar we moeten wel nu beslissen, want we staan nu bij een station. Daarna is er pas een in Arendal, dat is misschien te laat”.
No pressure…
Na alle voors en tegens te hebben besproken, besluiten we democratisch om nu met de trein te gaan. En zo begon ons treinavontuur.

In Noorwegen is het heel makkelijk om de fiets mee te nemen in de trein. Ik ga het hele proces hier niet verhalen, maar neem het maar van me aan. Wil je echter op het laatste moment een trein nemen, dan is het even spannend of de fiets mee kan. Van Larvik naar Kristiansand moesten we twee keer overstappen, in Skien en in Nordagutu. Een kaartje voor de eerste trein was geen probleem, maar voor de tweede trein was er geen fietskaart beschikbaar. Omdat de prijs voor de hele reis hetzelfde is als voor de drie treinen apart, hadden we besloten het per trein te bekijken. Desnoods zouden we ergens overnachten en de volgende dag weer verder. Maar je kan in Noorwegen ook altijd een kaartje ín de trein kopen, dus vandaar dat we het risico namen. Alleen had de conducteur van de tweede trein nu geen kaartapparaatje bij zich. 
In Nordagutu kochten we kaartjes op het station.

En zo kwamen we 19 juli aan in Kristiansand. We hebben een week om in Flekkefjord te komen. Er was ons verteld dat dat een vreselijk zwaar traject zou zijn en met ons tempo dachten we dat 220 kilometer dan een prima afstand was voor een week. Afijn… we hadden het zelf even moeten checken: het zwaarste deel zit rondom Flekkefjord en daarvan hebben we op onze eerste fietsdag, toen we uit Flekkefjord vertrokken, het grootste deel al gefietst. We zouden deze route dus makkelijk in drie of vier dagen kunnen fietsen in plaats van een week. Wij ook met onze impulsieve ideeën…

Gelukkig mogen we een paar dagen eerder bij Bøye en Vigdis aankomen, waar onze auto staat. De laatste paar dagen van onze vakantie zullen we met de auto nog wat plekken bezoeken voordat ik Remy afzet bij de boot in Kristiansand. Vandaag hebben we een fietsvrije dag in Mandal. Voor mij een beetje een werkdag omdat ik alvast wat moet regelen voor de komende weken. Ik blijf hier namelijk nog tot eind augustus.


img 8399img 8402img 8451img 8462img 8503img 8524img 8526img 8527img 8552img 8564img 8570img 8573img 8592 2img 8593img 8607img 8617img 8630img 8640img 8664img 8691img 8706img 8716 2img 8724img 8727img 8736img 8743img 8775img 8788img 8791 2img 8795img 8801img 8810img 8825img 8830 2img 8867img 8889img 8904img 8905img 8912img 8920img 8925img 8926img 8934 2img 8939img 8953img 8954img 8991img 8992img 8993img 8998img 9002