Dag 29, maandag 13 augustus: Søby – Kirkeby (Funen)
Weer tot 15h: zon, daarna bewolkt
Aantal gefietste km.: 55
Route:
Regionale route nr. 91 / Regionale route 55
Fiets: Søby, Leby, Bregninge, Tranderup, Stokkeby, Ærøskøbing
Boot: Ærøskøbing, Svendborg (Funen)
Fiets: Svendborg, Skovsbo, Nielstrup, Kirkeby
In tegenstelling tot gisteren is de route nu iets minder heuvelachtig. Eigenlijk vind ik deze kant van het eiland iets minder mooi.
Met de boot van Ærø naar Funen
Aankomst in Svendborg
Dag 30, dinsdag 14 augustus: Kirkeby – Odense – Millinge
Weer: zonnig, af en toe beetje bewolkt
Aantal gefietste km.: 90
Route:
Regionale routes 55 en 65
Kirkeby, Stenstrup, Hundtofte, Ringe, Pedestrup, Årslev, Højby, Odense, Dalum, Sankt Klemens, Fangel, Vejle, Brobyværk, Håstrup, Millinge
Funen (Deens: Fyn) “De tuin van Denemarken” is na Sjælland het grootste eiland van Denemarken. Het wordt door de Grote Belt gescheiden van Sjælland en door de Kleine Belt van Jutland. Tegenwoordig is Funen door bruggen en tunnels met Jutland en Sjælland verbonden. De belangrijkste stad op Funen is Odense.
De kust van het eiland is meer dan 1100 km lang. In het noorden ruig, in het oosten zandstrand na zandstrand, in het zuiden havensteden en in het westen eenzaam en bijna verlaten.
Bekende personen die op Funen zijn geboren zijn de sprookjesschrijver Hans Christian Andersen (1805) en de componist Carl Nielsen (1865).
Kleine eilanden met betoverende dorpen en havens, afgelegen stranden, een mild klimaat: de zogenaamde Deense Zuidzee, de eilandrijke zee rond Zuid-Funen, tussen Als in het oosten en Langeland in het westen, is een klein paradijs. Veel van de kleine eilanden zijn onbewoond en alleen met een eigen boot te bereiken.
Odense (185.000 inwoners) is een sprookjesachtige stad. En dat natuurlijk niet in de laatste plaats dankzij Hans Christian Andersen die hier is geboren en getogen en later wereldberoemd is geworden met zijn fabels en sprookjes. Het waardevolle erfgoed van de stad wordt met respect en handelsgeest beheerd. Het centrum is nog even labyrintisch en kleinschalig als twee- of driehonderd jaar geleden, toen Odense nog een belangrijk handelscentrum was.
De naam Odense is afgeleid van Odin, een van de Scandinavische goden. Men denkt dat hier vroeger een heiligdom stond dat aan Odin was gewijd. Odense is vooral verbonden met de geschiedenis van Knut de Heilige, de koning die in de 11e eeuw tijdens een boerenopstand vermoord werd. De stad werd daarna een belangrijk bedevaartsoord en er stonden wel zes kloosters. Nu is Odense een grote, levendige universiteit- en provinciestad.
Het lukt me niet meer de door Jørgen en Hanne aanraden route door het zuiden van Funen, van oost naar west, te fietsen. Ik heb nog maar een week te gaan en er wordt voorspeld dat het weer de komende week slecht zal worden. Dit doet mij besluiten de volgende dag Funen weer te verlaten. Helaas... Ik zou heel Funen nog wel rond willen fietsen, maar ik weet zeker dat ik terug zal komen!
Vanavond kampeer ik in de tuin van familie Kiilerich met het uitzicht op een weiland met paarden. Onder het eten kreeg ik een gast met wie ik m’n blikje tonijn deel. Dit wordt zo op prijs gesteld dat hij derest van de avond bij me blijft en zich gedraagt alsof we elkaar al heel lang kennen.
Dag 31, woensdag 15 augustus: Millinge – Rinkenæs (Jutland)
Weer: regenachtig, zon
Aantal gefietste km.: 58
Route:
eigen route / Nationale route nr. 8
Fiets: Millinge, Horne, Bøjden
Boot: Bøjden – Fynshav (Als)
Fiets: Fynshav, Hindslev, Høruphav, Sønderborg, Gråsten, Rinkenæs
Op het nippertje de boot naar het eiland Als (spreek uit: Els) gehaald. Magda Kiilerich had vanmorgen gezegd dat het zo’n 20 min. fietsen is naar de boot. Het is iets langer: na drie kwartier klimmen, in de regen èn met tegenwind kom ik bij de haven. Het laatste stukje gaat gelukkig naar beneden, maar ik moet nog wel even keihard racen.
Ik wil een kaartje kopen, maar de loketbeambte zegt dat ik maar snel de boot in moet fietsen, er wordt op me gewacht. Er wordt op me gewacht??? Ja, ze zagen me aankomen en vonden het sneu als ik met dit weer twee uur moet wachten. Moet je nagaan, zo’n enorme ferry, vol met vrachtwagens en personenauto’s, personeel met walkietalkies’s. En ze zagen me aankomen en hebben op me gewacht...
Wanneer ik de brug over ben gefietst, valt er plotseling een enorme hoosbui naar beneden. Zonder na te denken duik ik onder een carport en wacht de bui af. Ik blijf daar een kwartiertje staan en heb alle tijd om de omgeving op te nemen. Het ziet er hier erg "Hollands" uit. Het lijkt me een jaren '80-wijk toe met tegenover me een drie verdiepingen tellende flat waar iemand het portiek in rent om te schuilen. De man zwaait en ik zwaai terug. In Nederland zou ik gedacht hebben "wat moet je van me", Nu voel ik verbondenheid. Met een deken van regen tussen ons in wachten we tot het droog wordt. Hij is de dapperste van ons twee: wanneer de regen mindert, rent hij weer naar buiten. Blijkbaar heeft hij haast maar dat weerhoudt hem er niet van nog weer even te zwaaien.
Hoewel het nog vroeg in de middag is, rond vieren, besluit ik te stoppen. Ik zie namelijk een prachtige kampeerplek, vlak bij het fjord wat Denemarken met Duitsland scheidt.
Het is op dat moment prachtig weer en mijn tent, vanmorgen in de regen ingepakt, moet zowel van binnen als van buiten drogen voordat ik er in kan overnachten.
Kampeerterrein bij Rinkenæs. Weer een prachtig privé-plekje, met een “tentopdroogvoorziening”. De tent staat zo’n 30 meter bij de (luxe) sanitaire voorzieningen vandaan.
De beheerder spreekt geen Engels, maar zijn Duits is prima. Hij vertelt me dat op deze kampeerplek veel Nederlanders komen die hier de auto parkeren en vervolgens lopend, fietsend of per paard Denemarken verder in te trekken. Om die reden zijn auto’s hier toegestaan wat op andere natuurkampeerterreinen van Denemarken verboden is.
Een Noord-Deens echtpaar, zij bivakkeren in één van de appartementjes, vraagt me mee voor een wandeling. "Als je tenminste niet moe ben na een dag fietsen". Nee hoor, inmiddels heb ik een bereconditie en ben niet meer moe te krijgen. Ze vinden het reuze interessant om met zo'n vreemd buitenlands meisje op pad te gaan. De mevrouw is hier in deze omgeving opgegroeid in een kindertehuis aan het Flensburger Fjord. We wandelen hier naartoe en ondertussen vertelt ze allerlei interessante dingen over de omgeving. Ik heb m’n fototoestel in de tent laten liggen en dat is jammer want vanaf het kindertehuis heb je een prachtig uitzicht over het fjord met aan de overkant Flensburg in Duitsland.
Ik ben niet meer gewend om ’s avonds laat nog te eten. De koek en de ananas zijn dan ook niet lang in de maag gebleven.
Dag 32, donderdag 16 augustus: Rinkenæs – Beuningen (NL)
Weer: fiets: zonnig. Trein: regen (zoals het hoort...)
Aantal gefietste km.: 40
Route:
Fiets: Rinkenæs, Sønderhav, Kruså, Padborg, Flensburg
Trein: Flensburg – Hamburg – Osnabruck – Bad Bentheim
Fiets: Bad Bentheim, Beuningen
Ik heb eigenlijk geen tijd meer om helemaal naar huis te fietsen wat toch minstens nog een week in beslag zal nemen. Ook het Noord-Duitse landschap trekt mij niet. Ik heb ook alleen maar negatieve verhalen gehoord: saai landschap, weinig campings, niet veilig voor een vrouw alleen.
Allemaal redenen om in Flensburg (Duitsland) de trein te nemen naar Bad-Bentheim. Daar zal ik dan per fiets de grens oversteken naar Nederland om dan vervolgens verder te fietsen.
Achteraf een goede beslissing. Vanmorgen onder het fietsen is het droog op een hoosbui na wanneer ik toevallig even in de supermarkt ben. Eigenlijk wel grappig: ik kom aan bij de supermarkt (het is al die tijd droog geweest, wel bewolkt). Koop in tien minuten m’n eten voor die dag, kom weer buiten en zie dat er een enorme hoosbui is geweest. Alles drupt nog na: m’n fiets, de bomen en de mensen op het parkeerterrein. Maar het is weer droog...
Eenmaal in de trein begint het weer te regenen en dat gaat door totdat ik bijna in Bad-Bentheim ben.
Ik fiets de grens over en zet m’n tent op in Beuningen, op een natuurcamping. Het is prachtig weer en ik kan de rest van de avond nog lekker buiten zitten. Ik bel met oom Adri en tante Jannie en bespreek meteen maar een plaatsje voor de volgende nacht bij "Hotel" Satter in Zwolle.
Dag 33, vrijdag 17 augustus: Beuningen – Zwolle
Weer: zonnig, 2 buitjes
Aantal gefietste km.: 105
Route:
knooppunten
Fietsen door Nederland, wat een verschil met Denemarken! Hoewel ik door een relatief rustig deel van Nederland fiets, Twente, merk je toch duidelijk verschil van mentaliteit in het verkeer. Ook mis ik het klimmen en dalen. Twente is wel mooi hoor, maar na een hele ochtend alleen maar vlakke landweggetjes wil je toch wel weer wat anders. En ik kom erachter dat alles hier veel slechter aangegeven staat. Maar ach, ik ben natuurlijk niet helemaal objectief, op dit moment is Denemarken in alles beter en mooier.
Ik kom vandaag tot de schokkende ontdekking dat ik me een paar dagen vergist heb: ik dacht dat het al 20 augustus was. Ik had dus nog wel een paar dagen langer in Denemarken kunnen blijven....
Dag 34 en 35: zaterdag 18 en zondag 19 augustus: Zwolle
Weer: zonnig
Aantal gefietste km.: 15
Twee dagen logeren bij oom Adri en tante Jannie en in die tijd bezoek ik nog andere familieleden. Ook nog even naar Hasselt fietsen.
Ik ben nog nooit, maar dan ook echt nog nooit zo uitgerust van een vakantie terug gekomen. Ik kan het iedereen aanraden, het is grensverleggend in vele opzichten: ik ben sterker dan ooit en voel me minder kwetsbaar. Ik heb er 10 kilo mee verloren, maar ben een prachtige herinnering rijker.
Dag 36 en 37, maandag 20 en dinsdag 21 augustus: Zwolle – Zeist
Weer: zonnig, 2 buitjes
Aantal gefietste km.: 95
Maandag fiets ik zonder kaart naar Zeist. Eigenlijk wel jammer want daardoor rij ik niet echt een toeristische route.
Aan het eind van de middag kom ik bij Maarten en Els aan. Hier logeer ik nog twee nachten en vier Maarten's verjaardag voor dat ik definitief naar huis ga.
Dag 38, woensdag 22 augustus: Zeist – Utrecht
Aantal gefietste km.: 15
Het moet er een keer van komen. Vandaag dan toch echt.
Deze koene pedaalridder trotseerde op haar stalen ros weer en wind, bergen en dalen en leeuwen en beren!
Veni Vidi Fietsie!
