To ride a bicycle properly is very like a love affair—chiefly it is a matter of faith. Believe you do it, and the thing is done; doubt, and, for the life of you, you cannot. - Uit: The Wheels of Chance: A Bicycling Idyll by H.C. Wells.
Zowel Remy als Mr. Hoopdriver uit het book, ontmoeten onderweg een dame. Hoe het met Mr. Hoopdriver en de dame afloopt, weet ik nog niet, want zover ben ik nog niet met lezen. Maar hoe het Remy verder verging, dat weten jullie. Hij is inmiddels getrouwd en de dame in kwestie was zielsgelukkig. Ja, was! Tot eergisteren…
Klik op de foto's om te vergroten.
We hebben voor Engeland gekozen omdat dat voor ons gevoel ‘om de hoek’ ligt. Het is maar zes kilometer naar de haven van Hoek van Holland waar de nachtboot ons naar de overkant brengt. In Harwich aangekomen, begint het fantastisch: de zon schijnt en bij de haven ontmoeten we Rien en Anke, die net ‘klaar’ zijn met fietsen en weer de dagboot weer terugnemen. We zwaaien elkaar uit en even later fietsen we door het idyllische Engelse landschap.
We fietsen eerst de Hart van Engeland route. Van Harwich, via Londen en Bristol, naar Land’s End. Een paar kleine stukjes van deze route hebben we in 2017 al gefietst, maar dat deert niet. Het is in ieder geval een mooie route om mee te starten omdat we nog redelijk vlak beginnen. We hebben deze fietsvakantie helemaal niet voorbereid. Het enige wat we gedaan hadden, was de boot boeken en we hadden een routegids aangeschaft van de route langs de zuidkust. Maar op het laatste moment besloten we anders en nu gaan we op de terugweg langs de zuidkust. Tot de tijd op is en dan met de trein terug naar Harwich.
Nu ik deze nieuwsbrief schrijf, is het zondag en zitten we in een goedkoop, maar prima hotel in hartje London. We waren hier zeven jaar geleden ook en ook nu mogen onze fietsen weer in de kamer staan. Dat was eigenlijk de reden dat we hier weer naartoe wilden. En we zijn blij met de tv in de kamer (zie foto). Vandaag regende het de hele dag en dat was even wennen na twee prachtige zonnige dagen.
Maar nu nog even waarom ik eergisteren niet meer zielsgelukkig was met Remy. In 2022 ontmoette ik in Oslo de Walking Woman*. Het klikte niet tussen ons omdat ze er met mijn fiets vandoor ging. In 2023 ontmoette ik haar weer op dezelfde plek, maar toen was ik samen met Remy. En wat deed die trut? Ze ging er met Remy vandoor! Dat is uiteindelijk weer goedgekomen. Maar wie ontmoetten wij zaterdag in Colchester?? Juist, dezelfde Walking Woman. En Remy liet zich weer door haar inpalmen…
* Sculptuur van Sean Henry, ze staat, of beter ‘loopt’, in Londen, Oslo, Bad Homburg en Colchester.
The Walking Woman in Oslo, 2022 en 2023
The Walking woman in Colchester, 2024
En we hadden onlangs nog wel nieuwe trouwringen gekocht! Onze eerste trouwringen zijn we al heel lang kwijt. Ze waren weliswaar erg goedkoop, maar toch. Het gaat om de symboliek. Ik verloor de mijne al vrij snel tijdens het zwemmen in de Oostzee, in Denemarken. En later verloor Remy de zijne in een bos in Duitsland. Al jaren wilden we nieuwe en nu is het er eindelijk van gekomen. Waren onze eerste ringen nog van titanium, nu zijn ze wit- en roodgoud. Een paar dagen voordat we naar Engeland vertrokken, konden we ze om onze vingers doen.
Het is niet goed afgelopen met de Walking Women. Ze is gevlucht en Remy fietst nu weer gewoon met mij mee. Eind goed al goed.
Passage uit The Wheels of Chance: A Bicycling Idyll by H.C. Wells:
The Young Lady in Grey was also riding a bicycle. She was dressed in a beautiful bluish-gray, and the sun behind her drew her outline in gold and left the rest in shadow. Hoopdriver was dimly aware that she was young, rather slender, dark, and with a bright colour and bright eyes. Strange doubts possessed him as to the nature of her nether costume. He had heard of such things of course. French, perhaps. Her handles glittered; a jet of sunlight splashed off her bell blindingly. She was approaching the high road along an affluent from the villas of Surbiton. The roads converged slantingly. She was travelling at about the same pace as Mr. Hoopdriver. The appearances pointed to a meeting at the fork of the roads.
