Whoop for Freedom and Adventure! Every now and then a house with an expression of sleepy surprise would open its eye as he passed, and to the right of him for a mile or so the weltering Thames flashed and glittered. - Uit: The Wheels of Chance: A Bicycling Idyll by H.C. Wells
Ja, de regen is helemaal op in Engeland! Het had een half jaar lang elke dag geregend, hoorden we. En op de dag dat wij de haven van Harwich binnen voeren, was het op. Er werden afgelopen maandag nog een paar laatste buien uitgeperst, maar toen was het toch echt helemaal klaar. Boffen wij even! En we vragen ons af of de route mét regen wel te doen was. Vanaf Londen fietsten we veel over jaagpaden. Eerst langs de Thames en later langs het Kenneth and Avon Canel. Soms onverhard door de modder en soms met vele hobbels, bobbels en gaten. En die gaten zijn veelal gevuld met water en soms over de hele breedte van het pad én diep. Kortom, we worden nog steeds nat, en de fietsen en wij zelf zitten dagelijks onder de modder. Heerlijk met deze hitte!
In Engeland ligt een heel fietsennetwerk, maar sinds de Brexit wordt het slecht onderhouden is ons verteld, en dat merken we! Het wegdek zorgt ervoor dat we zeer geconcentreerd op de fiets zitten om de gaten en bobbels te ontwijken. Iets anders wat het fietsen hier lastig maakt, zijn de vele voetgangers, mét even zoveel loslopende honden, met wie we het pad delen. Maar tot zover de litanie, het is in ieder geval avontuurlijk en de omgeving maakt alles goed. We genieten enorm!
Het was de bedoeling dat dit weer een ouderwetse fietsvakantie zou zijn, zonder ook maar één verwijzing naar mijn werk. Even geen Noorwegen, Zweden, pelgrims, Olav... Maar dat is toch niet helemaal gelukt. Behalve dat we onderweg pelgrims tegenkwamen (zie foto's), zijn we ook bij Margo thuis geweest. Margo had in 'mijn' Facebookgroep een vraag gesteld over het Zweedse St. Olavspad, en ik liet haar weten de vraag later te zullen beantwoorden omdat ik nu op vakantie ben en door Engeland fiets. "Kom je door Wiltshire?", vroeg Margo. Jazeker. Sterker nog, we kwamen bijna langs haar huis in Marlborough. En zo kwam het dat wij gisteren bij Margo thuis een heerlijke lunch kregen, en Margo antwoord op al haar vragen. Dus, mocht je vragen hebben over een van Via Gaia’s fietsroutes, en ik ben toevallig in de buurt, dan kom ik met alle plezier even langs voor persoonlijk advies. Ook al woon je in Engeland en ben ik op vakantie ;-).
Inmiddels zijn we in Bristol. Daar was een kleine hippie-achtige 'cycling camping', waar we in 2017 ook stonden. Helaas is de camping gesloten, en omdat we geen puf hadden om na 85 km niet nog eens 25 km te fietsen, zitten we nu in een hotel.
De route tussen Londen en Bristol hebben we in 2017 ook al gefietst (maar dan andersom) endaarom rijden we deze keer alle prachtige plekken voorbij, op één na: Avebury, een dorpje bekend door de reusachtige cirkel van megalieten (wereldergoed, samen met Stonehenge). De cirkel is met 335 meter in middellijn, de grootste in zijn soort. Het dorpje Avebury overlapt een gedeelte van de cirkel waar eens stenen stonden. Men schat de cirkel van Avebury ouder in dan Stonehenge.
Vanaf nu wordt het nieuw voor ons! Twintig, of misschien wel dertig jaar geleden, las ik Jamaica Inn van Daphne de Maurier. Het speelt zich af in Cornwall en sindsdien wil ik ooit nog eens naar Cornwall. De wens komt nu heel dichtbij. Waar het verhaal over gaat, weet ik niet meer. Ik herinner me alleen de sfeer en de beschrijving van de omgeving. Heide, heuvels, kliffen. En donker, koud, regenachtig... Ik zie ernaar uit!
Voor wie na de vorige nieuwsbrief plots toch wat twijfel had over onze relatie: het was uiteraard met een knipoog bedoeld. Ik meld het toch maar even, omdat er wat ongeruste vragen binnenkwamen. Kijk, op deze foto is Remy mijn duimnagel aan het vijlen. Een paar weken terug heb ik me zo lelijk gesneden, dat de duim gehecht moest worden en ik een deel van de nagel kwijt ben. Er zit nu steeds een akelig puntje aan en Remy bleek beter in vijlen dan ik.
Passage uit: The Wheels of Chance: A Bicycling Idyll by H.C. Wells:
There were purple vetches in the hedges, meadowsweet, honeysuckle, belated brambles — but the dog-roses had already gone; there were green and red blackberries, stellarias, and dandelions, and in another place white dead nettles, traveller's-joy, clinging bedstraw, grasses flowering, white campions, and ragged robins.
