We fietsen weer samen! Of dat fijn is? Ik ben in de zevende hemel! Kijk maar naar de eerste drie foto’s. Het huishouden wordt voor me gedaan, de zware spullen worden voor me gedragen en er wordt voor me gekookt!
Donderdagochtend kwam Remy met de veerboot in Oslo aan. Na vijf weken elkaar niet gezien te hebben was dat een feestje. Maar had ik eerst nog een werkreis met vakantie-elementen, Remy had wel gelijk door dat we nu vakantie hebben met zakelijke elementen, want we hadden dezelfde dag een afspraak met Øyvind Wold van de Noorse fietsfederatie en later op de dag met Anna Runesson van het Pelgrimscentrum in Oslo. Øyvind heeft vorig jaar speciaal voor de fietsgids van Het Olavspad een fietsroute gemaakt langs de hoogtepunten van Oslo (zie Fietsen in Oslo). Het was fijn hem weer te ontmoeten! We hebben samen geluncht en 30 kilometer door Oslo gefietst. Bij Anna hebben we het een en ander besproken over de gids en de route. De gids is daar nu ook te koop.
Omwille van de afspraken die ik de komende weken nog heb, hebben we besloten niet het hele Olavspad te fietsen. Vrijdag zijn we met de auto noordwaarts gereden om die in Ringebu neer te zetten. Onderweg hebben we nog even bij Ann-Elin koffie gedronken in het pelgrimscentrum van Hamar en halverwege de middag kwamen we bij Janke aan van de pelgrimsherberg ten zuiden van Ringebu. Wat een fijn weerzien was dat weer en wat leuk ook om nu overal samen met Remy te komen. Dan weet hij ook waar ik de afgelopen jaren zo druk mee was…
Voor Remy is het de eerste keer dat hij in Noorwegen is en het liefst zou ik met hem het hele Olavspad willen fietsen, compleet met alle extra routes, maar daar hebben we de tijd niet voor.
We besloten om pas in Ringebu te bepalen of we noordwaarts of zuidwaarts zouden gaan fietsen. De weersvoorspellingen gaven de doorslag: eerst zuidwaarts!
De eerste dag hadden we regen, maar daarna was het droog en ook zonniger dan aanvankelijk voorspeld. We fietsten in twee dagen naar Hamar via een nationale fietsroute die ons wat tegenviel (want veel langs de snelweg). We hadden daarvoor gekozen om niet twee keer dezelfde weg te hoeven fietsen.
In Hamar bezochten we weer het pelgrimscentrum, maar dit keer bleven we er overnachten. We hadden de volgende ochtend met Tone afgesproken, de manager van het pelgrimscentrum. Tone heb ik vorig jaar stomtoevallig ergens midden in een bos ontmoet (zie deze link, bij ‘Ontmoetingen in tweevoud').
Het was erg fijn om Tone weer terug te zien en van gedachten te wisselen over o.a. de fietsroute. We kregen zelfs een privé-rondleiding van haar in de ruïne-kathedraal van Hamar, die op maandag altijd gesloten is.
Dezelfde middag vertrokken Remy en ik weer noordwaarts om met nog een extra lus via het schiereiland Nes en het eiland Helgøya weer terug te fietsen naar Ringebu. Dit keer via Het Olavspad. Een zwaardere route dan de heenweg, maar veel mooier.
Ik geniet van Noorwegen en van alle fijne en warme ontmoetingen die we hebben. En van het feit dat ik nu met Remy samen ben. Met hem te kunnen wildkamperen, hem Het Olavspad te ‘laten zien’, samen de slappe lach krijgen, of op elkaar mopperen (‘Remy, fiets niet zo ha-hard!’),’ en samen van Noorwegen te genieten.
We zijn nu weer in Ringebu en zullen onze weg noordwaarts vervolgen…
