Een dag na het versturen van de vorige nieuwsbrief, zag ik dit bord. Op dat moment hoopte ik dat mijn aanname die ik in de nieuwsbrief deed, terecht was. Alhoewel... Iemand op Facebook schreef: 'ik kreeg de tip om hem dan vooral te fotograferen!' Ze worden namelijk zeer zelden waargenomen en zijn ontzettend schuw.
In het hele gebied waar de route doorheen loopt, maar vooral in Dalarna en Gävleborg, komen beren voor. Dit is de Europese bruine beer. Een kleine beer, die voornamelijk bessen, muizen, mieren en plantenwortels eet. Een broodje mens staat niet op zijn menu, maar helemaal ongevaarlijk is hij ook weer niet. Als hij zich bedreigd voelt, bestaat er een kans dat hij je aanvalt.
Ik zat al helemaal klaar met camera in de aanslag, wachtend op beren, of desnoods leeuwen op mijn pad...
Ik heb ze niet gezien. Wat ik ook niet gezien heb, en nou komt de rest van de 'big four' van Zweden, is een wolf, een lynx en een veelvraat. Je zou de eland misschien ook nog als vijfde aan dit rijtje kunnen toevoegen. Daar heb ik er in totaal vijf van gezien, maar allemaal in de provincie Värmland, de eerste provincie na de Noorse grens.
Wel heb ik slangen, vossen, muizen en heel veel vlinders gezien. En vogels! Vooral gehoord ook. Zodra ik een voor mij vreemde vogel hoorde, pakte ik de dictafoon. Uiteraard hield hij dan op.
Inmiddels ben ik bijna terug bij de auto en ik biecht het gelijk maar op: ik ben slecht in plannen tijdens fietsreizen. Heel slecht… Maar deze keer overtrof ik mijn plan-onkunde. Wat ik aanvankelijk voor ruim twee maanden gepland had, dacht ik even in één maand te doen, namelijk twee routes maken. Eigenlijk wilde ik 1 juni al weg, maar Zweden en Noorwegen zaten toen nog dicht, ik was nog niet gevaccineerd èn ik was nog vreselijk druk met de nasleep van de publicatie van de eerste gids. Dus werd het 5 juli. En ik had de tijd tot ongeveer 10 augustus.
Ik ben nu ruim een maand onderweg en Oslo - Sundsvall is klaar. Maar de ‘werktijd’ is voorbij en Remy komt over een paar dagen aan in Oslo om samen met mij vakantie te vieren in Noorwegen. Dus Sundsvall - Trondheim schiet er bij in.
Ik vind het vreselijk jammer, maar ben wel erg gelukkig met de route Oslo - Sundsvall! De route is prachtig, zij heeft alles van Zweden in zich: bossen, meren, idyllische dorpjes met rode huizen, een stukje oostkust, rust, ruimte en prachtig weer. Oké, dat laatste verzin ik er nu zelf bij, maar toevallig had ik het enorm getroffen met heel veel zon en heel af en toe een drup regen.
De route is ondertussen ook al gecheckt! Hans en Elise, een bevriend stel, zijn eind juli op de tandem uit Oslo vertrokken en hebben inmiddels Sundsvall bereikt. Ook zij kijken terug op een mooie route. Toch fijn om bevestigd te krijgen dat het een prachtige en prima fietsbare route is geworden.
Ik zie uit naar Remy's komst. Samen fietsen we (delen van) Het Olavspad. Een vast plan hebben we niet, want plannen is ook niet Remy's sterkste kant tijdens een fietsreis.
We zien wel wat er op ons pad komt en waar de weg ons heen leidt. Voor ons is dat de meest comfortabele manier van reizen, want waar de planning faalt, begint het avontuur!
