14 kilchrun castleIn de reisgids van Schotland las ik: ''De Western Isles [Buiten Hebriden] worden van het vaste land van Schotland gescheiden door de Minch, een brede en vaak stormachtige zeestraat''. Spannend, dacht ik. 

De ferry van Oban naar Barra, het zuidelijkste eiland van de Buiten Hebriden, doet er ruim vijf uur over en gaat maar één keer per dag, om half twee 's middags.
Als we in een ticket willen kopen voor de volgende dag, krijgen we te horen dat de ferry drie uur eerder zal vertrekken omdat er slecht weer op komst is. Regen en storm. Oeps, dat wordt iets meer dan spannend!

Vlak voordat we in Oban aankwamen hadden we een paar uur in de regen gefietst. Waren we rechtstreeks naar Oban gegaan, dan hadden we het waarschijnlijk droog gehouden, maar omdat we alle tijd hadden en Oban voor die dag de eindbestemming was, besloten we om 30 kilometer om te fietsen om Kilchrun Castle te bekijken, het meest gefotografeerde kasteel van Schotland. Ik dacht de avond daarvoor nog, alle foto's die ik van het kasteel gezien heb, zijn - al dan niet gefotoshopped - met donkere dreigende wolken op de achtergrond gefotografeerd. Ben benieuwd hoe het er met mooi weer uit ziet. Wel, dat kregen we niet te zien. Hoe dichter bij we kwamen hoe dreigender de bewolking. Toen we er bijna waren regende het. Niet hard, maar voor het eerst hard genoeg om regenkleding aan te trekken. Geen foto's dus van Kilchrun Castle in de zon. 
Eenmaal in Oban brak de zon door en hoorden we dat het op het altijd stormachtige Minch morgen nog harder zal gaan stormen... 

En het wàs stormachtig! Eenmaal op open zee sloegen hoge golven over de voorsteven en ging het schip zowel op en neer als heen en weer. Maar bang waren we niet. Nee, we hadden wel wat anders aan ons hoofd. Beiden zijn we gevoelig voor zeeziekte en toen Remy melde dat hij naar de achterkant van het schip ging verhuizen om daar te liggen, was het voor mij al te laat. Ik voelde dat ik niet meer op kon staan. 
Ik zal jullie verdere details besparen, maar na deze overtocht moesten we een nieuwe verzameling lege broodzakjes aanleggen...

Zodra we voet aan wal zetten op Barra, brak de zon weer door. En eenmaal met twee wielen op het bewegingsloze asfalt, waren de afgelopen uren snel vergeten. Met een enorme wind in de rug fietsen we van de ene naar de andere kant van het eiland. Als het aan Remy lag, namen we gelijk de ferry naar Eriskay, het volgende eilandje. Maar gelukkig lag het niet aan Remy. De laatste ferry was al vertrokken. 
De volgende dag was het prachtig weer. Er waaide een zuiderwind en we vlogen bijna over Eriskay, South Uist, Benbecula, North Uist en Berneray. Allen met elkaar verbonden met een damweg. We werden een paar keer toegeroepen 'You're very lucky with the weather today!' en 'Welcome to paradise!'
En ja, dit is inderdaad cycling in Paradise!

De weg slingert over de eilanden en is soms glooiend, maar meestal vlak. We fietsen langs prachtige baaien, kliffen en zandstranden en door kleine dorpjes. We zien een ruig landschap met rotsen, bergen, kleine meertjes, eilandjes, drassige heide en met enige regelmaat moeten we uitwijken voor schapen en lammetjes. Na ruim 100 kilometer komen we in Berneray aan. 
We vinden geen geschikte wildkampeerplek en overnachten in een kleine jeugdherberg. Die avond begint het te stormen. Er wordt slecht weer verwacht de volgende dag. En dan willen wij met de ferry naar Harris... 

Harris is nòg ruiger, heeft nog mooiere baaien en zandstranden en hogere bergen en rotsen. 
De ferry die ons naar Harris bracht, was de laatste die zou varen, daarna werd hij uit de vaart gehaald omdat het te hard stormde. 
En wij fietsten in die storm over het prachtige eiland. Af en toe kost het moeite om op de fiets te blijven zitten. In Tarbert begint het te regenen, maar we zijn daar zowaar op tijd voor de ferry naar Skye. Die ferry vaart wel, ondanks de storm. Een storm die wederom waait over het altijd stormachtige Minch. 

Gisteravond zijn we veilig op Skye aangekomen. De anderhalf uur durende tocht viel erg mee en na aankomst ging de wind liggen en brak de zon door.  

En zo kwam er een einde aan een paar stormachtige dagen. 

barra 16 haven eriskay 17 north uist 18 north uist