23 wiskeyIt is by riding a bicycle that you learn the contours of a country best, since you have to sweat up the hills and coast down them - Ernest Hemingway 

De schrijver van het fietsrouteboekje vergelijkt het proeven van Whisky met een fietsvakantie: een ontdekkingsreis, een ervaring waardoor je het land nog beter en dieper leert kennen... 
Inmiddels ben ik het niet met hem eens. Laat mij maar fietsen. 

'Wil je een slokje proeven?' vraagt Remy, mij een glas whisky voorhoudend. Ik hou absoluut niet van sterke drank, maar whisky heb ik nog nooit gehad. Dus, natuurlijk wil ik een slokje proeven. Ik zet het glas aan mijn lippen, neem een slokje en dan... 

Wham! Ik sper mijn ogen wijd open. Die kwam binnen! Ik weet niet of het jeukt of kietelt, of allebei, of misschien verschrompeld alles nu vanbinnen, of...  'Heftig' is eigenlijk een understatement. Achteraf blijk ik het helemaal verkeerd te hebben gedaan, lees ik in een gids. Dat moet dus een keer overnieuw!
Schotland kent ongeveer 100 whiskydistilleerderijen en de helft ervan liggen in het relatief kleine gebied The Speyside (ten zuidoosten van Inverness).
Als we door The Speyside fietsen, besluiten we een distilleerderij op te zoeken. Dalwhinnie ligt op onze route, maar omdat we er een halve dag voor moeten klimmen, komen we er pas rond vieren aan. Te laat voor een rondleiding en proeverij. Wel nemen we een kijkje in het bezoekerscentrum en kopen we (= Remy) een fles Dalwhinnie Whisky. Ik ga het vast nog wel een keer weer proeven...

24 haggisEn als we het toch over proeven hebben: inmiddels hebben we ook Haggis gegeten. Haggis is dé Schotse specialiteit. (Voor vegetariërs/veganisten: nu even je met je ogen dicht verder lezen.) Haggis is een vleesgerecht gemaakt van slachtafval van schapen en wordt vaak gegeten met 'neeps and tatties' Schots voor turnip en potatoes, oftewel koolraap en aardappelpuree.
Remy is de eerste van ons die het aandurft. 'Wil je wat proeven?' vraagt Remy, mij een vork vol met Haggis voorhoudend. Mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn afschuw en ik stop de vork in mijn mond. Ik sper mijn ogen wijd open. Wat een feest van herkenning. Balkenbrij! Prompt vergeet ik dat ik uit principe minder vlees eet (ik ben een soort 'vagetariër') en bestel ook Haggis bij een volgende gelegenheid. Mijn opa maakte vroeger balkenbrij van slachtafval en ik vond het toen al heerlijk. Hij vertelde ons - kinderen waren we nog - dat het van een stierenkop was. Of we dat serieus moesten nemen, wisten we niet zo goed. Behalve boer was hij namelijk ook grappenmaker.

Tot zover the taste of Scotland. 

En het fietsen? Na Inverness werd het landschappelijk heel anders. Alleen het vele klimmen en dalen en het genieten bleef hetzelfde.

Minder/Meer:

  • Minder ruig en meer agrarische gebieden.
  • Meer bossen. 
  • Minder schapen. Ze zijn er nog steeds, maar we struikelen er niet meer over en we zien ook meer andere dieren die we voorheen amper zagen: geiten, paarden, kippen, konijnen en een enkele kat (houden Schotten niet van katten?). 
  • Minder Gaspeldoorn. Al vanaf dag één in Schotland viel het ons op: overal groeit Gaspeldoorn. Een soort brem met stekels en gele bloemetjes. Na Inverness zagen we ze nog steeds, maar toch een stuk minder. 
  • De grond is minder drassig. En dat maakt het vinden van wildkampeerplekjes wat makkelijker.
  • Meer drukke wegen, maar ook meer fieters. Oftewel, hier leven meer mensen. 

We zijn inmiddels Edinburgh voorbij (wát een prachtige stad!). Ik wilde in Edinburgh in ieder geval één ding en dat was het Writers Museum bezoeken. Die was echter gesloten op maandag en dinsdag. En wij waren in Edinburgh op maandag en dinsdag... 

Het weer is prachtig. Sinds het uurtje regen voor Ford William (zie nr. 5), een week geleden, hebben we geen druppel meer gehad. Integendeel! Behalve twee bewolkte dagen alleen maar zon. Zelfs de Schotten zijn onder de indruk, want regelmatig horen we dat we erg veel geluk hebben met het weer. We kamperen alleen nog maar in het wild en dat zorgt ervoor dat we meer fietsen: rond etenstijd zoeken we een plekje om te te koken en te eten. Vervolgens fietsen we nog zo'n 10/20 kilometer tot we een mooi plekje zien om de tent op te zetten. Dat kan omdat het pas rond tienen donker wordt.
In Edinburgh hadden we een hotel. Daar hadden we gezellig met z'n viertjes (wij + fietsen) een family-room... 

Nog een paar dagen, dan is het feest voorbij. We fietsen nu langs de kust op ons gemak naar Newcastle. Zaterdag nemen we de nachtboot van Newcastle naar IJmuiden en zondag fietsen we langs de kust (fietsroute LF 1) van IJmuiden naar huis.

25 river tayloch tayglenn ogle trailedinburghedinburgh castlebass rock