En plotseling kwamen er van alle kanten (mail, sociale media) de vragen: wanneer kom je terug? Hoe lang blijf je nog? Ben je het fietsen nog niet zat?
Alsof iedereen tegelijk zich realiseerde dat ik toch eigenlijk best al lang weg ben. Dat ben ik ook, maar omdat mijn aandacht en tijd zo opgeslokt worden door het ontwikkelen van een route voelt het niet zo. Maar ik kreeg pas echt het gevoel dat het binnenkort klaar is, toen Remy mij een foto stuurde van mijn lege bureau met de mededeling dat ik thuis mocht komen. Hij had namelijk eerder een foto gestuurd van ons beider bureaus: de zijne vol met elektronica, gereedschap, houten plankjes en de mijne vol met ik-moet-het-toch-ergens-kwijt-spullen (pannenlap, koffiekop, gereedschap, lesboek Japans, wijnglas ?). “Wat ben je aan het doen?”, vroeg ik. “Is een verrassing”, zei hij.
Ik vraag me wel af waarom er nu op mijn lege bureau een stuk zeep, mijn tandenborstel en een oude badkamerspiegel staan…
Vandaag ben ik in Tønsberg, de oudste stad van Noorwegen. Ik heb een fietsvrije dag omdat het vandaag zou gaan regenen en ik toch ruim de tijd heb.
Nog één of twee dagen fietsen, dan kom ik in Horten aan en ben ik klaar! Vervolgens ga ik met de trein terug naar Kristiansand waar ik ook weer niet te vroeg wil aankomen, want de camping waar mijn auto staat, is inmiddels gesloten. Ik mag er mijn tentje opzetten, is mij gezegd, maar twee nachtjes voelt als misbruik maken van de gastvrijheid.
Het is goed om weer naar huis te gaan. Ik verlang naar Remy, naar muziek maken en weer elke ochtend zwemmen met buurhond Bo. En ik kan niet wachten met beginnen te schrijven aan de nieuwe gidsen!
En toch… ik zal het fietsen missen, het altijd maar buiten zijn, dag en nacht. Ik zal Noorwegen missen. De ontzettend vriendelijke en behulpzame mensen. Altijd een zwaai of een groet onderweg.
Ik zal ongetwijfeld moeten wennen straks.
Zondagmiddag stap ik in Kristiansand op de boot en maandagochtend kom ik aan in Eemshaven. En dan nog een paar uurtjes rijden naar huis.
Nog even wat mijn lege bureau betreft: ik denk dat die toiletartikelen er staan omdat Remy bang is geworden dat ik misschien wel stinkend thuiskom na al die wildkampeerverhalen…
Larvik:
Camping Gon, Larvik. Daar was ook Gert, een van de testfietsers van de Kristiandroute
Sandefjord
Tønsberg, de oudste stad van Noorwegen. Tevens de stad van de Vikingen en de Heilige Olav.
