The best part about the Camino is the Camino. – Unknown
“Knudd? Nee – hij loopt de camino...”
Ik leek een beetje op Knud de afgelopen twee weken. In plaats van op m’n fietsje langs de prachtige Noorse scherenkust, waar het ook nog eens schitterend weer was, zat ik in de sportschool, hard aan het werk om mijn conditie weer op te bouwen en weer spieren te kweken. Maar… het is nu zover, ik ga vertrekken! De lappenmand is samen met corona de deur uitgebonjourd (sorry buren, ik ben niet zo goed in mikken) en behalve af en toe nog een kuchje ben ik weer gezond en is mijn conditie bijna weer helemaal op peil. Mede dankzij de hulp en adviezen van de sportschool!
Ja, die sportschool… Mocht je in april mijn blog over de sportschool hebben gelezen: mijn mening over de sportschool is honderdtachtig graden gedraaid! Misschien komt het ook wel doordat ik het met deze sportschool zo getroffen heb. Van zowel de twee instructrices als van de diëtist heb ik uitstekende begeleiding gehad. Ook na corona, toen ik weer bij nul moest beginnen.
Inmiddels zijn de fietstassen gepakt en sta ik te popelen om mijn wielen te lichten. De reisplannen zijn omgedraaid. Om verschillende redenen komt dat nu beter uit. Mijn beschikbare tijd is wat ingekort, maar ik kan eventueel iets langer blijven. Niet veel langer, want de zomer is in Noorwegen maar beperkt houdbaar. Gelukkig had ik mijn eerste reisplannen ruim berekend. Ik ga nu beginnen met het fietsen van het Zweedse Olavspad, een pelgrimsroute van Selånger (bij Sundsvall aan de Zweedse oostkust) naar Trondheim. En ik eindig met het fietsen van de route Kristiansand-Oslo. Van beide routes hoop ik volgend jaar een gids uit te brengen.
Tussendoor komt Remy en dan gaan we samen een weekje vakantie vieren in Noorwegen.
Woensdagmiddag 29 juni vertrek ik, en ergens in september kom ik terug. Dan hoop ik een mooiere camino te hebben volbracht dan Knud.
Hejdå!
Gea
