Dinsdag 12 juli 2011

Vandaag heb ik de reis over het Noordelijk halfrond afgerond en ben begonnen aan de route door het Zuidelijk halfrond. Het was deze dag de mooiste tocht tot nu toe. Over de Veluwe, door het Nationaal Park, richting Wageningen. Daar met het pontje over de Rijn, vervolgens over de Lek en toen door het land van Maas en Waal. Nu zit ik op een camping in Andel, tussen schreeuwende kinderen, giechelende pubermeisjes en biljartende puberjongens. Die laatste, de puberjongens, heftig discussiërend over het al dan niet scheren van de beenharen (????).

Ik zit in de kantine van de camping omdat het regent en ik geen zin heb om de hele avond horizontaal in mijn tent door te brengen, ook al heb ik dit keer best een grote tent bij me, die van Remy. Eigenlijk heb ik heel veel van Remy mee: de tent dus, een stoeltje, een statiefje voor mijn fototoestel, een GPS, een brandertje, de slaapzak en misschien nog wel meer waar ik nu niet op kan komen. Niet dat ik zelf niets had, maar zijn spullen zijn net iets kleiner, handiger en lichter. Behalve de tent. Die is groter en één kilo zwaarder. Maar voor de ene kilo heb ik wel heel veel meer comfort! En dan die GPS. Ik wilde er nooit aan, maar het is toch wel erg handig, moet ik toegeven. Ik heb vantevoren deze hele Wereldreis op een digitale kaart ingetekend (leuk werk) en nu hoef ik alleen maar het zwarte lijntje te volgen. Ook campings en supermarkten zijn nu zo te vinden. Maar ik geef toe: het is toch een stuk minder avontuurlijk, je kan bijna onmogelijk verdwalen. Ik heb nog wel een papieren kaart voor me, vind ik prettiger voor het overzicht.
Maar goed, ik wijk uit. Vandaag dus een prachtige dag en tot een uur of vier was het weer ook prachtig. Èn ik had de wind mee! Eindelijk. De hele vakantie heb ik die, op een middag na, tegen gehad. Gisteren had ik mijn eerste rustdag en prompt nam ook de wind een rustdag. Maar vandaag was 'ie me gunstig gezind en dat is heel fijn als je over de dijk langs de rivier fietst. Nu regent het, maar dat begon pas toen ik klaar was met de tent opzetten.

En eindelijk, eindelijk heeft Remy afgelopen weekend meegefietst. Het weekend ervoor had hij dienst en het eerste weekend dat hij mee zou fietsen, was ik ziek. Maar hij heeft gelijk wat kilometertjes gemaakt. Zaterdag in de regen en zondag met prachtig weer. En hoe ik ook altijd het 'alleen fietsen' predikte, het 'samen fietsen' heeft toch ook wel wat.


Routebeschrijving

De laatste keer dat ik schreef, was ik in Hoogeveen en zou met Remy naar Engeland fietsen. Remy had wel mazzel want, ondanks de regen, zijn we die dag door heel veel landen gekomen. Na Engeland fietsten we samen door Luilekkerland, oftewel Koekange (evenals Kockengen afgeleid van Cocagne, Latijns voor Luilekkerland) en Klein Zwitserland.
Na Moscou en Elim fietsten we door naar De Krim en vervolgens naar een andere Engeland. Over een Hardenberg, door de Sahara en over een Nieuwebrug. Toen dwars door het Diepenveen, een Steenenkamer en een Klarenbeek. Daarna moest ik afscheid nemen van Remy en diezelfde avond ontdekte ik op de kaart stom toevallig nòg een Engeland, vlak bij de camping. Tijdens mijn rustdag ben ik daar nog even naar toegefietst. Vandaag vervolgde ik de reis naar De Krim (Ja, weer eentje). Na een klim over een Hemelse berg kwam mijn reis over het Noordelijk Halfrond tot een einde.
Bij Wageningen nam ik het pontje over de Evenaar en voer ik naar het Zuidelijk Halfrond. Tot mijn grote schrik ontdekte ik aan mijn rechterkant een Dodewaard. Dat was een slecht voorteken en vervolgens miste ik Rome en Californië. Ik ben er langs gereden, maar kon geen Romein of Californiër ontdekken.
Morgen ga ik verder. De route wordt dan iets aangepast omdat ik tijdens de voorbereiding Sion vergeten was in de route op te nemen (bij Delft).


Ik ga zo eens kijken of mijn tent er nog staat. Het regent pruimen (dat zeggen ze in Japan, equivalent aan onze pijpenstelen) en het waait behoorlijk. Hier in de kantine hebben de kinderen plaats gemaakt voor hangouderen aan de bar en de puberjongens en -meisjes zitten inmiddels bij elkaar aan een tafel. Ik wil niet weten waar ze het over hebben.

Tot de volgende keer!
Hartelijke groet,
Gea van Veen

KoekangeNieuw Moscou