Zaterdag 24 juli 2011
Ik ben weer thuis! En hoe. Samen met Remy heb ik mijn Wereldreis op de laatste dag in stijl afgesloten: met regenbuien en harde tegenwind.
Nou zijn er vele wegen die naar Zeist leiden, maar de weg die je absoluut niet moet nemen op vrijdag 22 juli 2011 is de Via Gladiola. En dat was nou juist datgene wat ik wèl deed. Ik kwam aan in Malden, een dorp onder Nijmegen, en vroeg me af of er een één of ander dorpsfeest aan de gang was. Wat een herrie kwam er uit het centrum vandaan...
Het was halverwege de middag en ik had besloten om in Berg en Dal (ten oosten van Nijmegen) mijn laatste nacht door te brengen op een kleine boerencamping. In Malden wilde ik nog even boodschappen doen, maar stuitte daar op een groep wandelaars die daar toevallig een hele straat in beslag had genomen, aangemoedigd door publiek en door een kapotte geluidsinstallatie (nou ja, ik dènk dat 'ie kapot was: er kwamen zulke harde akelige geluiden uit...). Ontsteld keek ik het geheel aan. O ja, de Nijmeegse Vierdaagse. Stom, ik had er de vorige dag nog aan gedacht en zelfs gerealiseerd dat ik in de buurt van Nijmegen zou komen, maar was het prompt ook weer vergeten. En daar stond ik dan aan de Via Gladiola, waar ik overheen wilde om bij de supermarkt te komen. Toen er even een 'gat' was, spurtte ik naar de overkant waar ik tot de ontdekking kwam dat de supermarkt dicht was. Twee dames met klapstoelen onder de arm deden er nog een schepje bovenop: 'Àlle winkels hier in Malden zijn al vanaf 13h uur dicht vandaag. Vanwege de Vierdaagse'.
Aha.
'En waar is dan de dichtstbijliggende supermarkt?', vroeg ik hoopvol aan de dames. 'In Groesbeek'. Ik keek op mijn kaart en zag dat ik daarvoor dan zo'n zes kilometer zou moeten omrijden. Viel mee. En even vond ik het een cadeautje: wat een prachtig fietspad daar naar toe. Maar toen ik vervolgens vanaf Groesbeek over de Zevenheuvelenweg moest, vond ik het minder leuk. Ik heb ze niet geteld, maar volgens mij waren het echt zeven heuvelen. Zo kwam ik aan in Berg en Dal waar ik steil naar beneden mocht fietsen naar de camping. En daar kreeg ik de akelige woorden te horen: 'nee, sorry, we zitten vol.' En toen nog erger: 'alle campings zitten hier vol vanwege de vierdaagse. Je kan het nog op de Zevenheuvelenweg proberen, maar ik geef je weinig kans'. Ik had er al 100 kilometer opzitten en het nodige klimwerk en zag het niet zitten om dezelfde weg weer terug te fietsen om waarschijnlijk toch 'nee' te krijgen.
Kijk, en dan is het handig om een back-up in Den Haag te hebben. Remy was nog niet onderweg omdat de fiets pas na zessen de trein in mag. We besloten dat ik de route zou vervolgen en dat hij ondertussen de mogelijke campings zou opzoeken op internet. De reden dat ik aanvankelijk in Berg en Dal wilde staan, was omdat ik zowel op de GPS als in mijn boekje voor 'kleine campings' geen campings meer had gezien tot ver na Nijmegen. En nog iets: ik had geen kaart van het gebied tussen Berg en Dal en Wageningen. Die had ik vorige weekend bij Remy achtergelaten, omdat ik dacht die niet meer nodig te hebben. Dom, dom. Gelukkig had ik de GPS nog, maar voor het overzicht is een kaart praktischer.
Even later belde Remy met, volgens hem, goed nieuws: de dichtstbijgelegen camping was even tussen Oosterhout en Slijk-Ewijk, zo'n 20 kilometer vanaf Berg en Dal. Slik... Nog 20 kilometer en ik was moe en had honger. Maar wat nog veel erger was: ik moest Nijmegen door! De stad die vol was met feestvierende wandelaars.
Maar toen ging toch alles voorspoedig. Ik kwam veilig door Nijmegen en met tegenwind langs de Waal, kwam ik bij de camping terecht die nog net een plekje had (ik moest even wachten op mensen die net weg gingen). Even was ik bang dat ik vrijdagavond toch nog door moest fietsen naar Zeist, maar dat viel gelukkig mee.
Gisteren, de laatste dag, fietste Remy weer mee. Heerlijk om weer door de prachtige Utrechtse Heuvelrug te fietsen. En als ik dan de toren van Rhenen zie, dan heb ik het gevoel 'thuis' te komen, al moeten we dan nog de nodige kilometers. Helaas de laatste dag ook weer buien en dikke tegenwind, het kenmerkende van deze hele vakantie.
En nu weer thuis! Na:
- 2295 kilometers, waarvan er 553 door Remy gefietst en 130 door Erwin
- 1 keer fietspech (gebroken standaard)
- 0 lekke banden
- 2 kilo's die ik ben afgevallen
- 44 regenbuien op mijn hoofd te hebben gehad
- 22 'landen' waar ik doorheen ben gefietst
Routebeschrijving
Tot slot nog de laatste etappebeschrijving van de Wereldreis:
Vrijdagochtend kwam ik in Knikkerdorp. Er werd niet geknikkerd, dat was jammer. Door een Verlorenhoek fietste ik via Borneo en Zuid-Carolina naar De Plaats. De tocht ging verder door Berg en Dal en toen kwam ik bij het eindpunt van de route over het Zuidelijk Halfrond. Maar ik was er nog niet. Ik moest namelijk weer de Evenaar passeren en nog een stukje van de route over het Noordelijk Halfrond fietsen. Ik fietste dwars door een Blauwe Kamer en kwam in Austerlitz. En toen was ik weer thuis en de Wereldreis was ten einde.
Veni Vidi Fietsie!
De toren van Rhenen / Fietsen over de Utrechtse Heuvelrug
