Zaterdag, 26 augugustus 2017

HarwichWe zijn in Harwich! Vanmorgen om 11:30 zagen we na lange tijd de Noordzee terug. We hadden gepland hier gisteren aan te komen, maar er was nog zoveel te zien onderweg - Cambridge, Lavenham, Long Melford, Colchester -, dat we het rustig aan hebben gedaan. Vanmorgen hebben we voor het laatst de tent in gepakt, de fietsen opgezadeld en de laatste 45 kilometer gefietst. Vanacht slapen we op de boot die pas om 23:00 (lokale tijd) vertrekt.

Persoonlijk zou ik nog weken (maanden, jaren?) door willen blijven fietsen, maar als we zondagochtend thuis komen, is het echt afgelopen... 

Voor de geïnteresseerden eerst nog een vervolg op Fieten in Groot-Brittannië:

img 0155Dat een fietsvakantie in Groot-Britannië niet vanzelfsprekend is, daar kwamen we tijdens de voorbereidingen al achter. Op de fiets- en wandelbeurs in februari vonden we aanvankelijk niets over Groot-Britannië tot we bij de tafeltjes kwamen waar reizigers andere reizigers voorlichten. Daar was iemand die in Groot-Britannië had gefietst en ons waarschuwde: reken er op dat je veel minder kilometers maakt dan je gewent bent vanwege de vele steile heuvels en het vaak slechte weer. 'Maar het is er wel mooi', zei hij er bij.
In onze kennissenkring hoorden we ook verschillende verhalen: van 'erg gevaarlijk' tot 'erg onhandig'. En ook 'fietsen in Groot-Britannië wordt alijd erg onderschat'. 'Maar het is er wel mooi', hoorden we er altijd achter aan.

En inderdaad, het is echt heel erg mooi en we genieten ontzettend van Groot-Britannië. En ja, het is ook steil, het regent er veel, het is enigszins gevaarlijk en het is soms wel heel erg onhandig. Over die eerste twee heb ik al eerder geschreven en inmiddels, na een maand Groot-Britannië kan ik wel stellen dat niet zo zeer gevaarlijk als wel vaak errug onhandig is.

National Cycle Network

img 0175Met dank aan Sustrans loopt er door heel Groot-Britannië een fietsroutenetwerk van nationale en lokale fietsroutes. Sustrans is een non-profit organisatie die in het leven werd geroepen om alternatieven voor de auto te stimuleren.Alle door Sustrans aangelegde routes zijn bewegwijzerd en waar nodig fietsvriendelijk gemaakt. Zo'n 30 % van het gehele netwerk gaat over fietspaden en verder wordt er zo veel mogelijk gebruikgemaakt van autovrije trajecten, zoals oude spoorlijnen die tot fietspaden zijn omgebouwd en voormalige jaagpaden langs kanalen.

Dat klinkt allemaal prachtig, zo'n fietsroutenewerk, maar de kwaliteit van het wegdek varieert van perfect tot erbarmelijk. Fietspaden zijn eigenlijk fiets- en voetpaden en comfortabele asfaltpaden kunnen abrupt overgaan in steile grind- en modderpaden, die voor fietsen met bepakking soms een ware beproeving zijn.

Fronsende wenkbrauwen

Maar laat ik me eerst verontschuldigen. Wij zijn in Nederland ontzettend verwend met onze fiets-infrastructuur. En elke keer als ik terug kom van een fietsvakantie in het buitenland, besluit ik niet meer te mopperen over het feit dat bijvoorbeeld Den Haag zo fietsonvriendelijk ik. Dat valt dan heel erg mee, na zo'n vakantie. Maar alles went en voor de kerst is ook Den Haag weer gedegradeerd in mijn beoordeling.
In het buitenland proberen alles te nemen zoals het is en niet negatiever te reageren dan enkel onze wenkbrauwen te fronsen. Zo heeft Groot-Britannië ook een aantal eigenaardigheden die wenkbrauwfrons-momenten opleveren en die zich zelfs onderscheiden van andere landen waarin we gefietst hebben. 

Hekjes

En dan zijn er de beruchte hekjes. Deze hinderlijke barrières zijn door de lokale autoriteiten aangebracht om brommers en scooters tegen te houden, maar er kan ook geen fiets met bepakking of breed stuur door heen zonder de fiets, al dan niet met z'n tweeën, op te tillen.

img 0138img 0150img 0151img 0154

Smalle landweggetjes

img 0152Veel Britse binnenwegen zijn smal, bochtig en onoverzichtelijk door muurtjes, heggen en struiken. Als je op dit soort wegen een auto of tractor tegenkomt, moet één van de twee achteruit en als er een voertuig achterop komt, kan die ons pas inhalen als wij bij de eerstvolgende mogelijkheid even kunnen uitwijken. We houden soms ons hart vast als er twee auto's elkaar tegemoet komen, maar op wonderlijke wijze gaat het altijd goed. 

Voetgangers

img 0173Wij verbazen ons soms over bepaale 'oplossingen' die de autoriteiten bedenken voor fietsers. En wij zijn niet de enige. Er bestaat zelfs een website waarop iemand elke maand een foto plaatst van de 'cycle facility of the month' met soms zeer dubieuze situaties.
Maar waar wij eigenlijk het meest 'last' van hebben is het feit dat Britse fietspaden gedeeld moeten worden met voetgangers en dat de voetgangers voorrang hebben op fietsers. Dat werkt irritaties in de hand van weerskanten. Fietsers willen gewoon door kunnen fietsen en wandelaars willen met z'n drieeën of vieren naast elkaar blijven lopen, of hun kind of hond los laten lopen. Joggers met oordopjes en senioren horen vaker niet dan wel onze fietsbel, schrikken zich een hoedje en reageren vervolgens boos met de vraag of we niet hadden kunnen bellen (dit laatste probleem maken we trouwens niet alleen in Engeland mee...).

Kamperen.

Er zijn veel campings, maar op veel daarvan kun je alleen terecht met je touringcar. Of als je zelf een toiletvoorziening bij je hebt. Onze wegwerp-plaszak voor nood valt daar niet onder. En als je aan het eind van de dag moe en opgelucht bij een camping aankomt, is het een hard gelag als je daar niet terecht blijkt te kunnen. We hebben nog nooit zoveel hotels/pensions/B&B's gehad als deze vakantie.

Groot-Brittannië bedankt!

Toch heeft Groot-Brittannië de fietser veel te bieden. We zijn alleen in Engeland en in een klein deel van Wales geweest, maar we weten zeker dat we terug zullen komen.
Het mag dan veel regenen, daarom is het ook zo prachtig groen. En er zijn dan wel veel heuvels, daarom heb je ook indrukwekkende uitzichten. En hoewel we regelmatig onze wenkbrauwen fronsen, worden we ook vaak aangenaam verrast. Die heggen langs de kant van de weg hebben ook zo z'n voordelen: we hebben nog nooit onderweg zoveel bramen geplukt als dit jaar! En we zijn inmiddels ook immuum voor brandnetels. Althans, aan armen en onderbenen.
De vele voetgangers die ons (fiets)pad kruizen, knopen ook vaak een gesprekje met je aan. Zoveel aanspraak als in deze vakantie hebben we ook nog nooit gehad. En het leuke van de Britten is, dat ze altijd erg enthousiast reageren als ze horen wat we aan het doen zijn en ook met gelijk met tips aankomen: daar is het ook mooi fietsen, of: daar om de hoek kun je lekker koffie/thee drinken.
De campings in Engeland hebben altijd toiletpapier en altijd zeep! Dit in tegenstelling tot Nederlandse campings waar je met de wc-rol (of een stukje in je hand verfrommeld) over de camping moet sjokken. Of rennen. Afhankelijk van je nood.
En over toiletten gesproken: we zaten er nooit onderweg om verlegen. In tegenstelling tot Nederland zijn hier erg veel openbare toiletten. En als je dan je handen wast, is het altijd lekker warm water.
En dan de pubs. Honger, dorst, warmte, schuilen voor de regen, toilet... In alles kan voorzien worden en je hoeft er nooit ver voor te fietsen.
Kortom, wij vinden Groot-Britannië een heerlijk fietsland en komen er graag terug!

Foto's:
1. Aankomst in Harwich 
2. Deze 'L'-en vonden we op straat. Beginnende automobilisten zijn verplicht deze L op hun auto te dragen. Als grap hebben we een hele dag met deze L-en gefietst.

De rest van de foto's spreekt voor zich.