The journey, not the arrival matters. – T.S. Eliot
Natuurlijk had ik weer een spectaculaire aankomst verwacht in Trondheim. En spectaculair was het! Maar wel via de huisartsenpost…
Vanuit de huisartsenpost had ik wel een toepasselijk uitzicht: op Hotell St. Olav. Gelijk maar een geruststelling dan: ik was er vanwege een tekenbeet en de cirkel die daarna ontstond om de beet. Nu heb ik antibiotica gekregen en hopelijk krijgt de Borrelia-bacterie geen kans. Fingers crossed!
Uitzicht op het Hotell St. Olav vanuit de wachtkamer van Legevagta, oftewel de huisartsenpost, in Trondheim
Even tussendoor: de route-app.
Net als bij de aankondiging van nieuwe gidsen, had ik juichend in de nieuwsbrief willen schrijven: er is nu een app!! Maar ik vergat het. Vlak voor ik naar Noorwegen vertrok was hij klaar en nu staat Het Olavspad / Gudbrandsdalsleden in de route-app van de Fietsvakantiewinkel. Het was een enorme klus, want alle data moest handmatig worden ingevoerd (ik zie de wenkbrauwen van IT’ers fronsen… ja, echt! Een data-import zou technisch mogelijk moeten zijn, maar het werkte niet). Remy heeft mij hierbij enorm geholpen en begin april was het klaar. Vervolgens was de route naar het publiceren nog lang en vol omwegen voordat hij eindelijk gepubliceerd kon worden (o.a. aanvraag bij Apple en Google). Kijk voor meer informatie op de Via Gaia-website.
Ondertussen in Noorwegen
Dat ik nu in Trondheim ben aangekomen, wil niet zeggen dat ik klaar ben met de kustpelgrimsroute; en dat is ook niet erg, want ik heb volgende zomer ook nog. De publicatie van deze gids is niet eerder dan eind 2025/begin 2026 en
om straks een mooie en praktisch haalbare pelgrims-fietsroute op te leveren, is er nog heel veel werk te verzetten, want deze route kent namelijk meer uitdagingen dan alle andere fietsroutes. Maar samen met de vier pelgrimsleiders van deze route, komen we zeker tot een mooi resultaat. Aan de samenwerking zal het niet liggen!
Nedernoren
Er zijn vier pelgrimscentra aan de kustroute en bij twee van de vier was ik inmiddels geweest (bij Wenche in Avaldsnes en Mauritz in Bergen), maar de derde - bij Tonje in Selje - was wat lastiger. Haar hoop ik volgend jaar weer uitgebreid te spreken.
Onderweg naar Rachnild van het pelgrimscentrum van Smøla, ben ik op bezoek geweest bij Anne en Rogier van Oorschot, van Norway Adventures. Zij wonen al ruim twintig jaar in Noorwegen en hun bedrijf biedt vakanties en groepsreizen aan “For authentic experiences off the beaten path”.
Anne had ik vorig jaar leren kennen tijdens de persreis en ze had me uitgenodigd langs te komen. Ik heb er een nachtje geslapen en een genoeglijke avond met Anne doorgebracht bij het vuur in het Eldhuset.
Smøla
Het eiland Smøla heeft iets bijzonders en ik kan niet uitleggen wat. Nou ben ik best een down to earth person (denk ik), maar toen ik hier vorig jaar aan land kwam, voelde het hier… ja, wat eigenlijk? Gewoon fijn, goed. Hetzelfde gevoel had ik nu weer. Jammer dat ik er geen woorden voor heb.
Er komen straks in de gids van de kustpelgrimsroute ook een paar ‘extra fietsrondjes’, bedoeld voor dagtochten. Een daarvan is ‘Smøla rond’. En deze route in kaart brengen was niet moeilijk, want er loopt namelijk een rondweg langs de gehele kust en alleen die weg volgen is genoeg voor een prachtige dagtocht van ongeveer 70 kilometer. Eventueel is de route uit te breiden met een bezoek aan Veiholmen, een vissersdorpje gelegen op een groep kleine eilanden die met elkaar verbonden is met bruggen. Je waant je daar echt aan het einde van de wereld.
Ik ben drie dagen op Smøla geweest en logeerde, net als vorig jaar, bij Eco Camp Norway. Het is een bijzonder prettige accommodatie waar alles in het teken staat van ecologisch ondernemen.
Naar Trondheim
Woensdag ben ik op de fiets gestapt om in vier dagen naar Trondheim te fietsen. Dit stuk viel de eerste dag een beetje tegen. Ik vond het saai. Of ben ik inmiddels gewend/verwend met het schitterende Noorse landschap? Maar het werd mooier en mooier en dag drie was spectaculair. Dag vier had even zo spectaculair moeten zijn. Je kan namelijk via een hele mooie, maar ook wel pittige route, Trondheim binnen rijden. Je ziet dan op een gegeven moment vanaf de zogenaamde ‘blije heuvel’ Trondheim liggen aan het fjord, met de Nidoaroskathedraal in het midden. Maar omdat ik zo snel mogelijk naar de huisartsenpost wilde, heb ik voor de makkelijke route gekozen, dwars door de stad, zonder mooie uitzichten.
Maar deze eerste aanblik op de Nidaroskathedraal is heel aardig.
En toch was de ontvangst in de Nidaros Pilegrimgården weer even warm en hartelijk als voorgaande keren. En het blijft ook voor mij steeds weer een bijzonder moment om aan te komen bij de Nidaros-kathedraal en de mijlpaal met ‘o kilometer’ te zien. Het is inmiddels de zesde keer en drie van de zes keer had Kristina dienst, dus het was een fijn weerzien.
Dit weekend logeer ik bij Glenn en Lisa, maar daarover meer in de volgende nieuwsbrief. Maandag en dinsdag heb ik afspraken in Trondheim en daarna ga ik met de veerboot terug naar Smøla, waar de auto staat. Maar niet voordat ik de hele Olavsbron bij de kathedraal heb leeggedronken! Aan dat water wordt namelijk een geneeskrachtige werking toegekend…
De Olavsbron dichtbij de Nidaroskathedraal:
De laatste 200 kilometer naar Trondheim:
