Traveling solo does not always mean you’re alone. Most often, you meet marvelous people along the way and make connections that last a lifetime. – Jacqueline Boone
Ik ben inmiddels in Zweden en het enige wat ik de laatste dagen doe, is wat lanterfanten, een beetje bankhangen, af en toe even naar buiten en wat slapen. Dat was niet mijn plan. Mijn plan was om een groot deel van het St. Olavspad van Zweden te fietsen. Ik kon de auto achterlaten bij Lars en Kristina, dicht bij Östersund, en dan zou ik met de trein naar Sundsvall gaan om via het St. Olavspad in een dag of drie/vier terug te fietsen naar de auto.
En toen werd ik ziek.
Dat is overigens niet de reden dat de nieuwsbrief zo lang op zich liet wachten. Ik had het gewoonweg te druk en had ’s avonds niet meer de energie of tijd voor een nieuwsbrief. Hooguit even een kort berichtje op de sociale media.
Vanaf de laatste nieuwsbrief heb ik een lange reis gemaakt. Vooral met de auto en af en toe korte uitstapjes met de fiets. Onderweg heb ik veel mensen bezocht. Ik ben langs Het Olavspad / Gudrandsdalsleden zuidwaarts gereden, tot Oslo. Vanaf Oslo heb ik de route Onderweg naar St. Olav gevolgd. En nu ben ik bij het Zweedse St. Olavspad aanbeland. Zie kaartje voor het overzicht.
Mijn fiets en de tassen stonden klaar om te beginnen aan het fietsen van het St. Olavspad in Zweden. In de nacht van dinsdag op woensdag kreeg ik echter plotseling koorts en werd ik snipverkouden. Voor de zekerheid toch maar een Covidtest gedaan en die bleek positief.
Ik ben weliswaar aan de beterende hand, maar nog niet helemaal beter en maak het me in deze nieuwsbrief er even makkelijk vanaf door stukjes die ik op Facebook en Instagram had geplaatst, te kopiëren en te plakken. Hier en daar wat aangepast en wat informatie en foto's tussengevoegd.
Dit is een prachtige plek om een nieuwsbrief te schrijven:
Sowieso een mooie plek om beter te worden. Deze foto's zijn genomen voordat ik ziek werd. In het naastgelegen bos hebben we wilde aardbeien geplukt, Smultron, in het Zweeds.
Terug naar Noorwegen...
De laatste nieuwsbrief schreef ik in Voll. Daar vandaan reed ik zuidwaarts naar Oppdal. Vorig jaar verbleef ik een week in het appartement van Halldis Prestegård, de pelgrimscoördinator van Dovrefjell. Dat was een spannende week omdat Storm Hans toen Noorwegen teisterde. Nu was het een stuk ontspannender. Ik logeerde er een nachtje en ben met Halldis ’s avonds naar een concert geweest.
Ik verliet Voll pas nadat ik mijn auto had opgeruimd en schoongemaakt:
En tussen Oppdal en Hjerkinn heb ik nog een stuk gefietst door Vinstradalen. Een kleine extra fietsroute als eventuele aanvulling op Het Olavspad (kijk hier voor meer informatie: Vinstradalen).
Hoe kom ik het mooist op de foto? Zo? Of zo? Of misschien zo?
Bericht van 21 juli
Vandaag een Nederlands dagje langs Het Olavspad / Gudbrandsdalsleden. Ik kon eindelijk mijn Nederlands weer eens ophalen en ik ben het nog niet verleerd.
1. Vanmorgen gezellig koffie gedronken bij Cyril en Annet van Vollheim Camping ten zuiden van Dovre. Hier had ik afgelopen nacht mijn tentje op gezet. Ik stond bij het water en dan moet ik er natuurlijk even in. Vanaf de camping heb ik nog een stukje gefietst voor een kleine routewijziging.
2. Vervolgens ging ik op bezoek bij Annelien Budding in Kwam. Zij nam onlangs contact met mij op om de mogelijkheid te bespreken om (fietsende) pelgrims bij hen te laten overnachten in de caravan in hun tuin.
3. Toen ik bij Pilegrimssenter Dale-Gudbrand in Hundorp aankwam, waren daar, op een Zwitserse na, maar liefst zes Nederlandse pelgrims. Een van hen was fietser en gebruikte mijn gids.
4. En nu logeer ik bij de Nederlandse Janke en en haar (Noorse) man Tom op Gildesvollen, een pelgrimsaccommodatie tegenover de Staafkerk van Ringebu. En Janke zette mij gelijk aan het werk: bosbessen schoonmaken! Er vielen ook zomaar wat bessen in mijn mond.
En kijk: het 'ding'! De bessenplukker (zie 3. Sleutels en Bessen).
Die laatste twee foto's zijn van de pelgrimsherberg Klokkargården Halstad, de buren van Tom en Janke. En zoals de naam misschien al doet vermoeden, was dit het huis van de klokkenluider van de nabijgelegen Staafkerk van Ringebu.
Vanaf Gildesvollen vervolgde ik mijn ‘Nederlandse’ reis en reed ik naar het eiland Helgøya waar ik bij Renée en Hildwin mocht logeren. Renée Dekker werkt bij de VVV in Brumunddal en heeft voor de gids de fietsroute over Nes & Helgøya gemaakt. Zij wonen prachtig aan het water en ik nam de gelegenheid te baat om even te zwemmen. ’s Avonds hebben we in de avondzon op de steiger gegeten.
Laatste foto: 's avonds laat een windhoos aan de overkant.
Bericht van 25 juli
Gisteren was ik bij Pilegrimssenter Granavollen en bezocht Jane Dahl, de pelgrimscoördinator van de westroute (Oslo-Lillehammer). Ik kon daar overnachten en Jane heeft voor mij een privé rondleiding geregeld in de Lunner kirke, een aan St. Olav gewijde kerk. Hier gaat ook een alternatieve fietsroute naar toe en die heb ik vanmorgen gereden.
Tegenover het pelgrimscentrum staan de Søsterkirkene (de Zusterkerken): Nikolaikirken en Mariakirken. De laatste staat momenteel in de steigers.
De Lunner kirke is de enige kerk in Noorwegen die een ronde stenen toren heeft gehad. Dit werd pas ontdekt in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Over de fundamenten ligt nu een glazen vloer en daarop staat de kansel. Lastig te fotograferen, maar ik heb een poging gedaan. De schitterende Steinway & Sons (vleugel) dateert van 1887! Men vindt het belangrijk dat iedereen zich thuis voelt in de kerk. Zo heeft men een speciaal kinderhoekje ingebouwd en er is plaats gemaakt voor rolstoelen.
Foto’s van Granavollen, Steinhuset (het stenen huis) en de zusterkerken:
(laatste foto: Play time! Zo fijn om af en toe (ongestoord) te kunnen spelen! En het liefst zou ik dat met anderen doen, maar dat is lastig te organiseren met een heel reisschema.)
Foto's van de fietsroute naar Lunner kirke en de Lunner kirke zelf:
Laatste foto: Guidebokforfatter. In het Noors klinkt “gidsschrijver” veel leuker.
In Oslo aangekomen, ging ik eerst op bezoek bij Øyvind Wold. Hij heeft de fietsroute door Oslo voor de gids gemaakt en elk jaar spreek ik met hem af om bij te praten. Daarna reed ik door naar het Nederlandse stel Louis en Pieter-Jan, waar ik twee nachten zou logeren. Fijn om daar elk jaar weer een logeerplek te hebben! Zij waren zelf (helaas) op vakantie, maar zo kon ik mooi even de plantjes water geven.
Bericht van 26 juli
De plek waar het allemaal begint: het pelgrimscentrum van Oslo, de start van de pelgrimsroute naar Trondheim. Ik was daar vandaag bijna de hele dag, maar als het regent is dat misschien ook wel de fijnste plek in Oslo. Ook als het niet regent trouwens...
Zweden
Bericht van 29 juli
Momenteel ben ik in Zweden en bezig met het ‘nalopen’ van de fietsroute Onderweg naar St. Olav (Oslo - Selånger). De route is al helemaal klaar en ik ben al aan het schrijven, maar ik wilde nog een paar plekken checken naar aanleiding van feedback van testfietsers.
Helaas heb ik geen tijd om deze route helemaal opnieuw te fietsen, en dat is best jammer want zowel de route als het weer zijn beide prachtig. Overigens heb ik hem al twee keer gefietst, dus er is geen noodzaak.
Afgelopen nacht was ik bij de kleine SVR-camping Torp, iets ten zuidwesten van Råda. De campingeigenaar vertelde dat hij al een paar testfietsers had gehad van mijn route en hoopt volgend jaar, als de gids uitkomt, op meer fietsers!
Ik heb onderweg bijna geen foto’s gemaakt omdat ik al zoveel foto’s heb van mijn eerdere fietstochten. Ben je benieuwd naar de route dan kan je hier vast kijken. De gids komt eind 2024 / begin 2025 uit. Zie Onderweg naar St. Olav (klik bovenaan in het submenu op ‘In beeld’ om foto’s te zien.)
Op de foto een eland die ik spotte toen ik ‘s avonds vanuit de camping een kleine wandeling maakte. Vanaf die plek ook een prachtig uitzicht op het meer Lakenesjön.
Bericht van 31 juli
Een heerlijk vrije middag op het meer Storsjön (‘groot meer’) en een Fika* op het strand, samen met Kristina, Lars, Emilie en Chidi. Het was eigenlijk een hachelijke onderneming, want in dat meer woont Storsjöodjuret, het meermonster (het Zweedse monster van Loch Ness).
Dat althans vertelt de legende. Al vanaf 1635 wordt er over het slangachtige monster met een hondenkop en rugvinnen gerapporteerd. Hardnekkig, maar nog steeds zonder overtuigend bewijs. Rond 1890 is er een poging ondernomen om het hele meer systematisch af te zoeken en het beest te vangen, maar ook dat leverde niets op. In 1986 haalde Storsjöodjuret zelfs de lijst van bedreigde diersoorten, maar dat vonden serieuze natuurvorsers blijkbaar te dol, want inmiddels is het monster weer van de lijst geschrapt. In 2008 nog was er even ophef over een onderwaterfilmpje waarop een slangachtige vorm in het water was waar te nemen. Natuurlijk waren de beelden vaag en voor velerlei uitleg vatbaar. Net als bij Nessie in Schotland, levert een monster dat zou kunnen bestaan, meer geld op dan het overtuigende bewijs dat het er niet is en nooit is geweest. In het openluchtmuseum Jamtli is een tentoonstelling aan Storsjöodjuret gewijd.
* Voor wie het woord Fika niet kent: dat is een niets meer dan een koffie- of theepauze met wat lekkers erbij. Maar het klinkt natuurlijk een stuk leuker dan koffiepauze of theepauze en in Zweden is het een belangrijk moment van de dag (maar dat vind ik in Nederland ook ;-))
En na die heerlijke kajak-middag werd ik ziek. Natuurlijk wil je het liefst in je eigen bed als je ziek bent, maar gelukkig ben ik bij Lars en Kristina, twee ontzettend lieve (én praktische, én nuchtere) mensen, waar ik mag blijven zo lang als nodig is. Inmiddels zijn zij voor een paar dagen weg en het is ook fijn om een paar dagen alleen te zijn. De buren zijn op de hoogte en die kan ik bellen als er wat is. Maar gelukkig is dat niet nodig.
Ik voel mij sinds zaterdag al weer een stuk beter en hopelijk kan ik over niet al te lange tijd weer verder. En om alle ‘moeders’ voor te zijn: ja, ik zal echt niet te vroeg op pad gaan en goed naar mijn lichaam luisteren ;-).
Ik bedenk opeens dat ik nu aan een route zit met diverse Olavsbronnen waar volgens overlevering geneeskrachtig water inzit! Ik krijg opeens dorst...
En tot slot nog even dit. Dit bericht stond vrijdag op Facebook:
