“To travel is to discover that everyone is wrong about other countries.” - Aldous Huxley
De titel suggereert dat ik beide landen tegenover elkaar zet. En dat ik in deze nieuwsbrief misschien wel een keuze maak tussen beide landen. Welke van de twee vind ik het mooist? Waar zou ik het liefst willen wonen? Of welke van de twee heeft de vriendelijkste inwoners? Waar ben ik het liefst? Welke fietsroutes zijn het mooist, die door Noorwegen of die door Zweden? Of het makkelijkst…? Wel, de laatste vraag kan ik makkelijk beantwoorden: de routes door Zweden zijn het makkelijkst. In Noorwegen zeggen ze: Zweden is plat. En dan trek ik mijn wenkbrauwen op. Ik heb inmiddels kramp in mijn wenkbrauwen, want ze zeggen ook dat het zuiden van Noorwegen plat is. Ik wil toch eens de discussie aangaan met Noren over de definitie van ‘plat’.
Dat de Zweedse routes makkelijker zijn, zou ik wel als feit durven stellen. De bergen in Zweden zijn minder hoog en minder steil. Plus dat er meer wegen zijn waar je langere tijd (= meerdere kilometers) ook echt op een vlakke weg fietst. In Noorwegen duurt dat nooit lang, of je gaat alweer omhoog. Of naar beneden. Ook zijn de Zweedse gravelwegen van iets betere kwaliteit dan de Noorse. Dus ja, de Zweedse fietsroutes zijn makkelijker.
Alle overige vragen kan ik eigenlijk niet beantwoorden. Ze worden me regelmatig gevraagd (eigenlijk alleen door Nederlandsers), maar ik moet het antwoord altijd schuldig blijven. Ik ken Noorwegen beter, want ik ben daar meer geweest dan in Zweden. Ook ken ik veel meer mensen in Noorwegen dan in Zweden. Maar in beide landen ben ik even graag en beide landen vind ik prachtig en ook zou ik graag in beide landen willen wonen. In beide landen word ik even hartelijk en gastvrij ontvangen. En in beide landen heb ik vrienden voor het leven.
En vooral dat laatste ervaar je als het niet goed gaat. Als je ziek wordt…
Lars en Kristina in Zweden waren een lot uit de loterij. Ik ben daar tot woensdag gebleven. Toen voelde ik me goed genoeg om weer verder te reizen. Remy had aangeboden me op te halen als ik langer ziek zou blijven, maar gelukkig was dat niet nodig. Ik ben nog niet de oude, maar voel me goed genoeg om weer verder te trekken en dat doe ik nu op m’n gemak. Helaas is mijn voornemen om over enkele maanden de fietsgids van de St.Olavsleden uit te geven, nu gestrand.
Aanvankelijk had ik kleine stukjes van het Zweden-deel van de route willen fietsen (het Noorwegen-deel is klaar), maar omdat ik, voordat ik ziek werd, wat tijd over had en het autorijden zat was, wilde graag de hele route nog eens fietsen. Het mocht niet zo zijn. We zijn nu twee weken verder en ik heb geen tijd en energie om de route te fietsen en dat is echt nodig. Er zijn nog wat onduidelijkheden en die heb ik afgelopen dinsdag met Putte Eby, de coördinator van deze route, doorgenomen. Ik zou de gids met zijn hulp kunnen maken (dat stelde hij ook voor), en ook met de bevindingen van testfietsers, maar dan zijn er delen bij die ik niet gefietst heb en waar ik dan mijn vraagtekens bij zal houden. Dat voelt niet goed, want ik wil het kunnen verantwoorden.
Toen ik woensdag richting Trondheim vertrok, heb ik de route met de auto gereden, voor zover dat kon (en gelukkig kan dat niet overal) en overal had ik weer een ‘Aha-Erlebnis’. Ik zie er ontzettend naar uit de route deze volgend jaar te fietsen. En Remy wil misschien wel mee! Ik tuf met de auto langzaam zuidwaarts via Trondheim en onderweg logeer ik bij mensen die ik goed ken en waar ik me vertrouwd bij voel. De reden dat ik geen tijd meer heb voor het fietsen van het St. Olavspad, is het volgende (en laatste) project voor deze zomer: half augustus word ik samen met Ria Warmerdam in het zuiden van Zweden verwacht, maar daarover zal ik in de volgende nieuwsbrief meer vertellen.
Ten oosten van Trondheim ligt Stjørdal en daar woont Janne Sollie. Zij is de pelgrimsleider van Stiklestad, de plek waar Olav zijn laatste adem uitblies. Janne is verantwoordelijk voor het Noorwegen-deel van het St. Olavspad. Als je op het kaartje kijkt, zie je dat ongeveer driekwart door Zweden gaat, en een kwart door Noorwegen. Ik kwam woensdag aan bij Janne en ben daar tot vrijdag (gisteren) gebleven. Donderdag ben ik op en neer naar Trondheim gereden voor twee besprekingen die onder andere geresulteerd hebben in een leuk nieuwtje voor de fervente Olavsgangers onder de lezers: vanaf eind september/begin oktober verkopen Ria en ik ook souvenirs in onze webshop! Mocht je nieuwsgierig zijn, dan kun je vast een kijkje nemen in de webshop van Pilegrimsleden. Een deel van dat assortiment verkopen wij straks ook.
Janne verraste mij bij het weggaan nog met prachtig beursmateriaal! Als Ria en ik in de winter weer op de beurzen staan hebben we onder andere een nieuwe banner en nu ook bewegwijzering voor fietsers!
Ik logeer voor de tweede keer deze zomer bij Joar en Magni in Voll (100 km ten zuiden van Trondheim). Ik ben hier gisteren aangekomen en morgen rij ik verder zuidwaarts. Voor wie inmiddels duizelig is van alle rondjes die ik rij, hierbij een overzichtskaartje (klik of tap om te vergroten). Ik ben begonnen in Kristiansand.
1. De kustpelgrimsroute: Kristiansand - Bergen - Trondheim
2. Het Olavspad: Trondheim - Oslo
3. Onderweg naar St. Olav: Oslo - Selånger
4. St. Olavspad: Selånger - Trondheim
5. Het Olavspad: Trondheim - Oslo (ik ben nu voor de tweede keer onderweg naar Oslo)
En volgende week ga ik naar het zuiden van Zweden.
En zo ben ik deze zomer twee keer in Noorwegen en vanaf half augustus ook voor de tweede keer in Zweden. En nee, ik kan en wil niet kiezen tussen beide landen.
Hier heb ik vaker een nieuwsbrief geschreven:
