kaart8en9nl

Klik op de kaart om te vergroten

 

E-mail van maandag 12 september 2016

Buona sera!

Alle musici onder jullie (en dat zijn er nogal wat) zullen makkelijk raden wat ik met het onderwerp van de mail bedoel. Aangezien Italië lange tijd de bakermat vormde van de klassieke muziek, wordt de Italiaanse taal gebruikt voor de aanwijzingen in de bladmuziek. Het is erg leuk om regelmatig de voor mij zo bekende woorden terug te zien of te horen in Italiaanse teksten. Al heb je tijdens gesprekjes niet zoveel aan tempo- dynamiek- en articulatieaanduidingen.

Maar we gaan dus 'un poco rallentando', een beetje langzamer. Ongeveer van een allegretto naar een adagio. De reden is echter niet zo leuk: Remy is ziek geworden. Aanvankelijk leek hij nog wel door te willen en kunnen fietsen, maar toen hij zondag een paar keer de Toscaanse bestrating zo nodig moest versieren met de inhoud van zijn maag, zijn we maar een hotel gaan zoeken.

En daar zitten we dan. In een klein hotel in een klein dorp, Altopascio, waar ik zondagmiddag nog op zoek moest naar een (open!) supermarkt om schoon drinkwater en eten te kopen. Het is namelijk een hotel zonder ontbijt en diner.  Remy is inmiddels aan de beterende hand en morgenochtend beslissen we of we rustig aan verder gaan fietsen of nog een dagje blijven.

Nog even iets over Florence. We zijn daar twee nachten gebleven. We hebben ons daar prima vermaakt, maar na de tweede nacht vonden we het weer welletjes.
In Florence is een kliniek speciaal voor mensen met het Stendhal-syndroom: terwijl de doorsnee toerist in Florence wellicht met museum-moeheid te maken krijgt, vallen sommige gevoelige naturen door een overdosis kunst ten prooi aan het Stendhal-syndroom. De symptomen van deze psychische crisis, waarvoor vooral jonge, alleenreizende vrouwen vatbaar blijken, variëren van angst en depressieve gevoelens tot koorts en vernielzucht jegens kunstwerken. (bron: routeboekje van H. Reitsma).

Sinds Remy dat weet houdt hij mij angstvallig in de gaten. Niet dat ik tot de doelgroep behoor, maar toch...
Zelf denk ik dat ik eerder ten prooi zou vallen aan museum-moeheid, dus ik vond één museum mooi genoeg en dat werd het Museo Galileo. Erg interessant, maar zonder risico op de bovengenoemde symptomen wegens gebrek aan kunst.

Inmiddels zitten we dicht bij Lucca. En ja, dat is inderdaad niet richting Rome. Omdat we nog genoeg tijd hebben, fietsen we 'andante ma non troppo' door Toscane en doen we ook nog Lucca, Pisa en Volterra aan. Vervolgens fietsen we richting Sienna en dan gaan ze zo'n beetje in een recht lijn zuidwaarts naar Rome.

Ciao!

Remy & Gea

 

Camping Michelangelo, FlorenceToscane ten oosten van Vinci

Uizicht over Florence vanaf de camping / Toscane ten oosten van Vinci