kaart6nl

Klik op de kaart om te vergroten

 

E-mail van zondag 4 september 2016

Buona sera!

Mestre, zaterdag 3 september.

Tjirpende cicaden, wegschietende hagedisjes, zinderende hitte en uitbundige Italianen. En dat tegen een achtergrond van elegante cipressen, neoklassieke architectuur, wijngaarden, terassen en patio's, nauwe straatjes en balkonnetjes, barokke beelden en klaterende fonteinen.
 Dit is ongeveer de omschrijving van de afgelopen week.

We begonnen in Italië met 'Lago-hoppen':

Lago di Isola

Lago di Mezzola

Lago di Como

Lago di Lecco

Lago di Garlate

Lago d'Iseo

Lago di Garda

De eerste dag na aankomst in Italië fietsten we langs de westkust van het Comomeer en aan het einde van de middag dacht ik: wat een druktemakers die Italianen, doe mij maar weer een klim over de Splügenpas, veel relaxter!

Ten eerste was het er ontzettend toeristisch. De stadjes waren geen doorkomen aan. En ten tweede moesten we erg wennen aan het Italiaanse verkeer waarin het recht van de brutaalste blijkt te heersen.

Remy heeft in het laatste geval altijd een goede tip: erger je niet, neem het zoals het is en gedraag je als de locals. En dat werkt hier goed. Inmiddels zijn we net zo brutaal en dat wordt hier volledig geaccepteerd. Overigens waren we gewaarschuwd voor het feit dat men hier geen fietsers gewent zijn. Nou is dat misschien wel zo, maar Italianen zijn wel gewent aan onverwachte omstandigheden in het verkeer en daar vallen fietsende Nederlandse ook onder. Dus, eigenlijk valt het erg mee.

Nu, na een week Italië, hebben we het erg naar onze zin.
 Na die eerste dag werd het elke dag beter. En behalve de toeristische meren (de meeste hebben we alleen maar 'geschampt'), is de fietsroute prachtig. De dagafstanden worden min of meer bepaald door de afstand tussen de campings. Die afstand is vaak niet groot, maar de volgende camping ligt dan net weer te ver. En eigenlijk komt dat heel goed uit want zo hebben we ook tijd om de prachtige Italiaanse steden te bewonderen (Bergamo, Verona, Vicenza, Padova...). Bovendien is 30°C en hoger prachtig weer om het rustig aan te doen. Vrijdag was een uitzondering, toen hebben we 107 kilometer moeten fietsen. Met 35°C en een stevige beklimming rond het middaguur, wanneer verstandige Italianen siësta houden, was dat behoorlijk afzien.

Italië is geen fietsland. Vanaf Lago 'd Iseo tot aan Verona ligt de oudste fietsroute van Italië. Dat deze nog maar vijftien jaar oud is, zegt genoeg. Tot aan de Veneto waren de fietspaden waarschijnlijk vooral bedoeld om het fietsen te ontmoedigen, maar Veneto bleek tot onze verassing een waar fietsparadijs. Nou ja, alles is relatief natuurlijk. Het blijft een Italiááns fietsparadijs: fietspaden met hekjes, paaltjes, geparkeerde auto's, Italiaanse fietsers...

 

ComomeerZicht op Bergamo

Comomeer / Zicht op Bergamo

 

 

Mestre, zondag 4 september

Vanaf de camping in Mestre, waar we nu staan, is het maar een klein stukje fietsen naar Venetië. Er is een fietspad langs de autoweg en eenmaal in Venetië kun je daar je fiets parkeren om vervolgens wandelend Venetië te verkennen.

Maar... het fietspad begint pas na zo'n paar honderd meter. Voordat je het fietspad bereikt moet je eerst over de zeer drukke vierbaansweg en dat is levensgevaarlijk.

We wilden graag fietsen naar Venetië, maar omdat we nog niet levensmoe zijn, hebben we de bus genomen vanaf de camping. Was maar tien minuutjes.

Tja, en dan ben je in Venetië. Eerlijk zeggen? Wel, vanaf drie meter hoogte is het interessant. Mooie gevels met kleine balkonnetjes. Op de bruggetjes, naar beneden kijkend, zijn de kanalen met de gondels zijn ook heel aardig. Zoals je ook op de plaatjes ziet. Maar tot drie meter hoogte is Venetië verschrikkelijk. Alleen maar toeristen en souvenirwinkeltjes. En daar loop je dan tussen in de hitte.

We hadden van de buren op de camping de tip gekregen om de eilandjes Murano en Burano ten noorden van Venetië te bezoeken. Veel kleinere versies van Venetië, maar dan zonder de souvenirwinkeltjes en veel minder toeristen. Dat was een gouden tip!

Morgen gaan we weer verder. De komende dagen fietsen we door de Povlakte richting de Apennijnen. Daar moeten we overheen om in Toscane te geraken. Rome is nog ver weg...

Arrivederci!

Remy & Gea

 

VenetiëBurano

Venetië en Burano